News - Մակրոնի հայաստանյան արտահայտությունը քննադատել է Աշոտյանը

Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնը վերջերս իր ելույթում Եվրոպական քաղաքական համայնքի գագաթնաժողովում հայտարարեց, որ «ութ տարի առաջ ոչ ոք Հայաստան չէր գալու»։ Այս մեկնաբանությունն արժանացել է ՀՀԿ փոխնախագահ Արմեն Աշոտյանի քննադատությանը, ով Մակրոնին մեղադրել է կեղծավորության մեջ։ Ըստ Աշոտյանի, Ֆրանսիայի նախկին առաջնորդները, ինչպիսիք են Ժակ Շիրակը, Նիկոլա Սարկոզին և Ֆրանսուա Օլանդը, պարբերաբար այցելում էին Հայաստան՝ խթանելով ամուր դիվանագիտական ​​հարաբերությունները։ Աշոտյանն իր տեսակետն է հայտնել ֆեյսբուքյան գրառման միջոցով՝ պնդելով, որ Մակրոնի հայտարարությունը խաթարում է երկու ժողովուրդների պատմական կապերը։ Հակասությունը ծագում է Հայաստանի փոփոխվող քաղաքական լանդշաֆտի ֆոնին, երբ ներկայիս վարչակազմը վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի օրոք ձգտում է երկիրը համապատասխանեցնել եվրոպական չափանիշներին և նվազեցնել կախվածությունը Ռուսաստանից: Այս քայլը հատկապես նկատելի է Փաշինյանի որդեգրած արտաքին քաղաքականության մեջ, որի նպատակն է մեծացնել Հայաստանի ներկայությունը եվրոպական հարթակում։ Մակրոնի խոսքերը նպատակ ուներ ընդգծելու այս փոխակերպումը, ենթադրելով, որ Հայաստանի ռազմավարական գործընկերությունները ռուսական արբանյակից վերածվում են ակտիվ եվրոպացի գործընկերոջ: Այնուամենայնիվ, Աշոտյանը դա համարում է ինչպես Հայաստանի անցյալ ներգրավվածությունների, այնպես էլ հավասարակշռված արտաքին քաղաքականություն պահպանելու նրա շարունակական հանձնառության խեղաթյուրում: Այս լարվածությունն ընդգծում է միջազգային հարաբերությունների բարդ դինամիկան, քանի որ Հայաստանը շարունակում է նավարկել իր տեղը աշխարհաքաղաքական խոշոր խաղացողների միջև: Իր ելույթի ընթացքում Մակրոնը նշել է Հայաստանի վերջին քայլերը դեպի ժողովրդավարական բարեփոխումներ և տնտեսական զարգացում՝ դրանք նշելով որպես «նոր գլուխ» Հայաստանի պատմության մեջ։ Այդուհանդերձ, Աշոտյանը պնդում է, որ սա որպես վիպական երևույթ պատկերելը անտեսում է Ֆրանսիայի և Հայաստանի երկարամյա, բազմակողմ հարաբերությունները, որոնք կառուցվել են տասնամյակների ընթացքում մշակութային և պատմական կապերի վրա: Մինչ Հայաստանը ձեռնամուխ է լինում իր համաշխարհային դիրքի բարձրացմանն ուղղված նոր նախաձեռնություններին, Աշոտյանի նման արձագանքները երաշխավորում են, որ երկխոսությունը կմնա պատմական համատեքստում՝ հիշեցնելով ներկա և ապագա առաջնորդներին անցյալի ձեռքբերումները ճանաչելու կարևորության մասին՝ միաժամանակ նոր ուղիներով: Դիվանագիտական ​​կառույցների միջև շարունակվող այս քննարկումն արտացոլում է զգույշ բանակցությունները, որոնք անհրաժեշտ են պատմական հավատարմությունները ապագա հավակնությունների հետ հավասարակշռելու համար: