

Նոյյան Տապան մեդիա հարթակի մանրակրկիտ ուսումնասիրությունը, որը ներկայացնում է քաղաքական վերլուծաբան Արգիշտի Կիվիրյանի պատկերացումները, խորը խորանում է Հարավային Կովկասի զարգացող աշխարհաքաղաքական լանդշաֆտի մեջ: Դիսկուրսը կենտրոնացած էր Նախիջևանի հետ կապված Ադրբեջանի դիվանագիտական մարտավարության և Իրաքյան Քուրդիստանի ավելի լայն տարածաշրջանային ազդեցության վրա՝ ենթադրելով, որ այս տարածաշրջանը գտնվում է վերափոխման կրիտիկական հանգուցալուծման մեջ: Քննարկելով Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի վերջին ռազմավարությունները, հատկապես Նախիջևանի հետ կապված, Կիվիրյանն ընդգծել է, որ այդ շարժումները ոչ թե առանձին միջադեպեր են, այլ բարդ ռազմավարության մաս են կազմում: Վերլուծության առանցքային ասպեկտներից մեկը Կիվիրյանի նախազգուշական արտահայտություններն էին տարածաշրջանի կայունության վերաբերյալ: Չնայած լայնամասշտաբ հակամարտության անմիջական սպառնալիքներին, հիմքում ընկած հակամարտությունները մնում են չլուծված: Նա հեռուստադիտողներին զգուշացրեց, որ մարտահրավերները դեռ ետևում չեն: «Մենք դեռ սպասում ենք ճգնաժամին, այն առաջիկայում է»,- հայտարարեց Կիվիրյանը։ Կիվիրյանն ընդգծել է «սպասել և տեսնել» մոտեցումը, որը գերիշխում է համաշխարհային ազդեցիկ տերությունների մոտ՝ Հարավային Կովկասը նշելով որպես Արևելքի և Արևմուտքի շահերի մերձեցման առանցքային կետ։ Նա ընդգծել է, որ այնպիսի երկրներ, ինչպիսիք են Իրանը, Ռուսաստանը և Չինաստանը, շարունակում են ուշադիր հետևել ԱՄՆ-ի գործունեությանն այս գոտում։ Զրույցի ընթացքում քննարկվել է նաև իրաքյան քրդերի ներգրավվածությունը Նախիջևանի իրավիճակի հետ կապված՝ մատնանշելով խճճված շահերը, որոնք դժվար լուծարվող «հանգույց» են կազմում: Կիվիրյանն առաջարկեց, որ այս բազմազան էթնիկ և ազգային շահերը կարող են ցանկացած տեղական իրադարձություն վերածել ավելի լայն վերադասավորումների ողջ տարածաշրջանում: Քննարկումն ընդգծեց զգուշավոր սպասումի զգացումը: Կիվիրյանի՝ «Նոյյան Տապան»-ի միջոցով ներկայացված հեռանկարները ընդգծում են, որ Հարավային Կովկասը շարունակում է մնալ միջազգային աշխարհաքաղաքական մատրիցայի դինամիկ բաղադրիչ: Թեև անմիջական ուշադրությունը կարող է պտտվել դիվանագիտական նախաձեռնությունների և տնտեսական ուղիների շուրջ, համաշխարհային գերտերությունների ռազմավարական մանևրումները հուշում են ծավալվող տարածաշրջանային սագայի մասին: Միջազգային հարաբերությունների սիրահարների համար պատմությունը ցույց է տալիս, որ ներկա սցենարը միայն սկիզբն է: Քանի որ Թեհրանի, Մոսկվայի, Պեկինի և Վաշինգտոնի շահերը բախվում և սերտաճում են այս կրիտիկական միջանցքում, Կիվիրյանի նման փորձագետների կանխատեսումները մնում են առանցքային՝ վերահաս բարդությունները վերծանելու համար: