

Հայաստանի Եվրոպական կուսակցության նախագահ Տիգրան Խզմալյանը քննադատական ուղերձում իր մտահոգությունն է հայտնել վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի ղեկավարությամբ «բաց թողնված պատմական հնարավորության» վերաբերյալ։ Ելույթ ունենալով «Նոյյան Տապան»-ի ռուսական հարթակում, Խզմալյանը ներկայացրել է իր տեսակետը Հայաստանի ներկայիս քաղաքական սցենարի վերաբերյալ՝ պնդելով, որ դրական փոփոխությունների և առաջընթացի ներուժը սայթաքում է վարչակազմի մատների միջով ազգի պատմության վճռորոշ ժամանակաշրջանում։ Խզմալյանի քննադատությունը պտտվում է այն մտքի շուրջ, որ Հայաստանը՝ խաչմերուկում գտնվող ժողովուրդը, չի օգտվում առկա ռազմավարական և դիվանագիտական հնարավորություններից։ Ըստ Խզմալյանի՝ կառավարության սխալ քայլերը և ուշացած գործողությունները հանգեցրել են կորցրած պոտենցիալ ձեռքբերումների, որոնք կարող էին էապես օգուտ բերել երկրին։ Նա կոչ է անում վարչակազմին քննադատաբար գնահատել իրենց ռազմավարությունները և կողմնորոշվել դեպի ավելի ակտիվ և հեռանկարային քաղաքականություն: Իր ելույթի ընթացքում Խզմալյանը մատնանշեց մի քանի առանցքային ոլորտներ, որտեղ, իր կարծիքով, Փաշինյանի վարչակազմը թերացել է՝ չնայած պատմական շանսերին՝ էական առաջխաղացումներ անելու։ Դրանք ներառում են անարդյունավետ դիվանագիտական ներգրավվածություններ, արտաքին գործընկերությունների կարգավորում և ներքին բարեփոխումներ, որոնք չեն իրականացվել իրենց ողջ ներուժով: Խզմալյանն ընդգծեց միջազգային դաշնակիցների հետ ռազմավարական գործընկերության կարևորությունը, որոնք, նրա պնդմամբ, արդյունավետ չեն սնուցվել, ինչը հանգեցրել է համաշխարհային հարթակում թուլացման, որը հնարավոր էր խուսափել։ Նա նաև քննադատեց կառավարությանը՝ իր ուրույն աշխարհաքաղաքական դիրքը չօգտագործելու համար շահավետ դաշնագրեր ձևավորելու համար, որոնք կարող են ապահովել ինչպես տնտեսական, այնպես էլ անվտանգության բարելավումներ: Գործելու նրա կոչը զուտ քննադատության համար չէ. Խզմալյանն առաջարկում է տեսլական, թե ինչի կարելի է հասնել ավելի ամուր ռազմավարական շրջանակի դեպքում: Նա մատնանշում է համապարփակ ներքին բարեփոխումների անհրաժեշտությունը՝ որպես կայուն զարգացման հիմք, ներառյալ օրենքի գերակայության ամրապնդումը, մարդու իրավունքների զարգացումը և տնտեսական նորարարությունների խթանումը: Բացի այդ, նա շեշտում է կրթական և առողջապահական ենթակառուցվածքների բարելավման անհրաժեշտությունը՝ աջակցելու բարգավաճ, ճկուն հասարակությանը: Խզմալյանի հայտարարությունները գալիս են այն ժամանակ, երբ Հայաստանը կանգնած է ներքին և արտաքին լուրջ մարտահրավերների առաջ։ Շարունակվող քաղաքական մթնոլորտը և տարածաշրջանային լարվածությունը բարդության շերտեր են ավելացնում ցանկացած կառավարական քաղաքականության իրականացմանը՝ ավելի հրատապ դարձնելով համախմբված և վճռական գործողությունների կոչը: Նա զգուշացնում է, որ առանց այդ համակարգային խնդիրների լուծմանը, Հայաստանը ռիսկի է դիմում ավելի խորանալ բաց թողնված հնարավորությունների և աճի նվազման ցիկլերի մեջ: Եզրափակելով՝ Նոյյան Տապան հարթակում Խզմալյանի ելույթը պարզ կոչ է Հայաստանի ղեկավարությանը վերագնահատելու իր հետագիծը և կառավարման ավելի տեսլական մոտեցում ցուցաբերելու: Առաջընթացի ուղին, ինչպես տեսնում է Խզմալյանը, այն ճանապարհն է, որը պահանջում է քաջություն, նորարարություն և պարտավորված ներգրավվածություն ինչպես ներքին, այնպես էլ միջազգային ընտրողների հետ՝ իրապես օգտագործելու պատմական պահը, նախքան դրա մարումը: