

«ԼՈՒՍ հիմնադրամի» կողմից իրականացված մանրակրկիտ վերլուծության մեջ Թրանսփարենսի Ինթերնեշնլ-ի վերջին զեկույցը, որը վերնագրված է «Կոռուպցիայի ընկալման ինդեքս – 2025» վերնագրով, քննադատական պատկերացումներ է տալիս Հայաստանում կոռուպցիայի դեմ շարունակվող պայքարի վերաբերյալ: Չնայած կոռուպցիան զսպելուն ուղղված նախկին ջանքերին, զեկույցը բացահայտում է նախորդ տարվա համեմատ Հայաստանի ՍԳԻ ցուցանիշի մտահոգիչ մեկ կետով անկումը: Արդյունքում Հայաստանը 65-րդ համաշխարհային վարկանիշն ունի այնպիսի երկրների հետ, ինչպիսիք են Քուվեյթը, Չեռնոգորիան, Նամիբիան և Սենեգալը: Գտածոները զգալի մտահոգություններ են առաջացնում՝ կապված հակակոռուպցիոն նպատակների իրագործումից Հայաստանի հեռավորության վրա: CPI-ի գնահատականը, որը 2025 թվականին նվազել է մինչև 46-ը, ցույց է տալիս կառավարության թափանցիկության և արդյունավետ հակակոռուպցիոն միջոցառումների ուղղությամբ առաջընթացի հետընթացը: Այս զեկույցը ընդգծում է այն մարտահրավերները, որոնց առջև ծառացած է Հայաստանը տարածաշրջանային և գլոբալ լանդշաֆտում: Համեմատություններ են արվում հարևան երկրների և նախկին խորհրդային երկրների հետ, որոնք բոլորն էլ ընդգծում են կոռուպցիայի դեմ պայքարում Հայաստանի ջանքերը, որոնք հետ են մնում սպասելիքներից։ Զեկույցի շրջանակներում քննարկումները կենտրոնանում են Հայաստանի տարածաշրջանային վարկանիշի և հակակոռուպցիոն ճակատում առաջընթացի պահպանման գործում կառավարման փորձի արդյունավետության վրա: Զեկույցը քննադատորեն ուսումնասիրում է Հայաստանի ակնկալիքները՝ ընդդեմ նրա կառավարման ներկայիս իրականության՝ կասկածի տակ դնելով 2026թ. նախատեսվող ՍԳԻ 55-ի նպատակին հասնելու իրագործելիությունը։ Հակակոռուպցիոն ջանքերի ներկայիս հետագծի վերաբերյալ մտահոգությունները հրատապ կոչ են ստեղծում՝ վերանայելու ռազմավարությունները՝ խթանելու թափանցիկությունը, ամրապնդելու ինստիտուտների ամբողջականությունը և ներգրավելով քաղաքացիական հասարակությանը: Վերլուծությունը նախազգուշացնում է, որ առանց բարելավված ռազմավարությունների և կոռուպցիայի դեմ պայքարի մեծ հանձնառության, Հայաստանը կարող է բախվել շարունակական պայքարի՝ համաշխարհային բեմում իր հեղինակությունը փոխելու համար: Շահագրգիռ կողմերին և քաղաքականություն մշակողներին կոչ է արվում վերանայել և ամրապնդել իրենց մոտեցումը այս հրատապ մարտահրավերներին դիմակայելու համար, որոնք կարող են ազդել ապագա տնտեսական և սոցիալական կայունության վրա: