

Հունվարի 25-ին Հայաստանի հոգևոր սրտում՝ Էջմիածնի Մայր Տաճարում, տեղի ունեցավ եկեղեցական նշանակալից իրադարձություն։ Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ծայրագույն Պատրիարք և Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը մատուցեց Սուրբ Պատարագ, որը և՛ գագաթնակետն էր, և՛ քրիստոնեական միասնության ամրապնդմանը նվիրված շաբաթվա տոնակատարությունը, որը կազմակերպվել էր Վատիկանի և Եկեղեցիների համաշխարհային խորհրդի (ԵՀԽ) համատեղ նախաձեռնությամբ՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով Հայաստանին: Հայաստանի Զինված ուժերի հոգևոր առաջնորդ Տեր Մովսես աբեղա Սարգսյանի մատուցած Սուրբ Պատարագը ընդգծեց քրիստոնյա համայնքների միասնության և խաղաղությանն ուղղված հավաքական ջանքերը։ Այս սուրբ հավաքը սոսկ եկեղեցական պարտավորություն չէր, այլ միջկրոնական համագործակցության խորը արտահայտություն, որը խորհրդանշում էր սահմաններն ու վարդապետական բաժանումները գերազանցող համերաշխությունը: Ամբողջ շաբաթվա ընթացքում հավատացյալները մասնակցեցին մի շարք կրոնական արարողությունների և աղոթքների: Յուրաքանչյուր օրվա թեման պտտվում էր միասնության տարբեր ասպեկտների շուրջ՝ ընդգծելով քրիստոնեական տարբեր ավանդույթների միջև ընդհանուր հավատքի և փոխադարձ հարգանքի ուղերձը: Այս աղոթքների համար օգտագործված նյութերը մանրակրկիտ պատրաստվել են Հայ Առաքելական Եկեղեցու կողմից՝ արտացոլելով Հայաստանի պատմական և ժամանակակից հավատարմությունը քրիստոնեության սիրո, փոխըմբռնման և հաշտեցման սկզբունքներին: Քրիստոնեական միասնության համար ամփոփիչ աղոթքը նշանավորեց հոգևոր նվիրումի և մտորումների խորապես հուզիչ շաբաթվա ավարտը՝ վերահաստատելով համայնքի նվիրումը հավաքական երկրպագությանը և հոգևոր ներդաշնակությանը: Այս նախաձեռնությունը, որը բնութագրվում է իր ընդգրկուն ոգով և խաղաղության ուղերձով, նպատակ ուներ վերականգնել ընկերակցության զգացումը և ավելի խորը գնահատել համամարդկային արժեքները, որոնք կապում են քրիստոնյա հավատացյալներին ամբողջ աշխարհում: Իր խոսքում Տ. Մովսեսը պարզաբանեց նման նախաձեռնությունների անհրաժեշտությունը ոչ միայն որպես կրոնական պարտականություն, այլև որպես պատասխան համաշխարհային կրոնական համայնքների քայքայված վիճակին: Նա ընդգծեց առանցքային դերը, որ խաղում են նման հավաքույթները ժողովների ներսում և միջև կապերի ամրապնդման գործում՝ խթանելով մի միջավայր, որտեղ երկխոսությունն ու փոխըմբռնումը կարող են ծաղկել: Քանի որ անցյալի ստվերները դեռ պահպանվում են աշխարհի շատ մասերում, այս իրադարձությունների կարևորությունը չի կարելի գերագնահատել: Նրանք ծառայում են որպես հիշեցում միասնության մեջ հայտնաբերված ուժի և ընդհանուր բարիքի ընդհանուր որոնումների մեջ հուսադրող վստահության մասին: Շաբաթվա գործողությունները նախադեպ են ստեղծել ապագա ներգրավվածությունների համար՝ ոգեշնչելով այլ համայնքներին ընդունել նմանատիպ ջանքեր՝ հույս ունենալով, որ նման միասնությունը կդառնա ապագա միջկրոնական հարաբերությունների հիմնաքարը: