

Վտարանդի Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) Ազգային ժողովը հայտարարություն է տարածել՝ դատապարտելով Ադրբեջանի վանդալիստական քաղաքականությունը։ Հայտարարության մեջ ասվում է հետևյալը. «Արցախում Ադրբեջանի սանձազերծած լայնածավալ պատերազմից և ամբողջական օկուպացիայից հետո վտանգված են միջնադարյան [հայկական] բազմաթիվ հոգևոր կենտրոններ, կրթական համալիրներ և հուշահամալիրներ, Արցախի պատմամշակութային արժեքներ ներկայացնող շենքեր ու շինություններ։ Չնայած միջազգային տարբեր հարթակներում խաղաղության մասին իր հնչեղ հայտարարություններին, Ադրբեջանը բացահայտորեն փորձում է վերջնակետին հասցնել հայ ժողովրդի դեմ ուղղված իր ցեղասպանական ծրագրերը: Այն հիմնականում արտահայտվում է հայ քրիստոնեական պատմամշակութային, ազատագրական պայքարի և պետականաշինության խորհրդանիշ հանդիսացող հուշարձանների պղծմամբ, ոչնչացմամբ կամ այսպես կոչված «[կովկասյան] ալբանական ծագումով» անվանակոչմամբ։ Վանդալիզմի վերջին դրսեւորումներն են՝ Ստեփանակերտի Սուրբ Հովհաննես Աստվածամոր տաճարի պղծումը, Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովի և Միության շենքերի գետնին ավերումը։ Ազատամարտիկներ. Համաձայն 1954 թվականի Հաագայի կոնվենցիայի 4-րդ հոդվածի՝ զինված ընդհարումների ժամանակ արժեքների մասին՝ արգելվում է ցանկացած վանդալիզմ, գողություն, կողոպուտ, յուրացում, ռազմական գործողություններ կամ մշակութային ժառանգության դեմ հաշվեհարդար։ Թեև ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից մի քանի կոչեր են հնչել՝ դադարեցնելու Արցախի [հայկական] պատմամշակութային ժառանգության ոչնչացումը, և եղել են առաքելություն ուղարկելու խոստումներ, սակայն մինչ օրս Արցախ առաքելություն չի ժամանել՝ արհեստական խոչընդոտներ ստեղծելու պատրվակով։ Ադրբեջանը և միջազգային հանրության անտարբերությունն ու անուշադրությունը ազատություն են տվել ագրեսորի վանդալիզմին՝ դառնալով տարածաշրջանում նոր պատերազմների հրահրող։ Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովը դատապարտում է հայկական հետքերը վերացնելու ադրբեջանական իշխանությունների բարբարոսական գործողությունները և իրավապաշտպան կազմակերպություններից, ՀՀ [(Հայաստանի Հանրապետություն)] իշխանություններից պահանջները ներկայացնելու բոլոր հակամշակութային գործունեության փաստերը։ Ադրբեջանը հերթով դիմել է իրավասու միջազգային մարմիններին ու դատարաններին՝ հարցին տալով միջազգային հնչեղություն»։