

Մահացած տիեզերագնացներին հնարավոր չէ դուրս նետել տիեզերանավից, քանի որ նրանց մարմինը այրվելու է և կարող է բախվել արբանյակներին կամ տիեզերանավերին՝ լուրջ վնաս հասցնելով նրանց։ Այս եզրակացության են եկել ԱՄՆ Տեխաս նահանգի Բեյլոր բժշկական քոլեջի Տիեզերական առողջության թարգմանչական հետազոտական ինստիտուտի հետազոտողները, և նրանց համապատասխան հետազոտությունը հրապարակվել է Livescience պորտալում: Վերոհիշյալ ինստիտուտի գլխավոր ինժեներ դոկտոր Ջիմի Վուն բացատրել է, որ վակուումում մարդու մաշկի ամբողջ հեղուկն ակնթարթորեն գոլորշիանալու է, իսկ մարմնի ջուրը կսառչի, ուստի մարմինը տիեզերքում կարծրանում է և մումիայի է նմանվում: Ավելին, արբանյակի կամ տիեզերանավի բախումը մահացած տիեզերագնացին համարժեք է երկնաքարի հետ բախմանը, որը կհանգեցնի անսարքությունների։ Բացի այդ, դիակը կարող է ենթարկվել ցանկացած մոլորակի կամ համաստեղության ձգողականության, որից հետո տեղի կունենա երկնային մարմնի կենսաբանական աղտոտում։ Մասնագետները վստահ են, որ մահացած տիեզերագնացը ճառագայթման ազդեցության տակ աստիճանաբար կվերածվի փոշու. բայց դա երկար տարիներ կպահանջի: Մինչ այժմ տիեզերական արդյունաբերությունում երբեք չեն եղել իրավիճակներ, երբ տիեզերագնացները ստիպված են եղել «ազատվել» տիեզերքում մահացած ընկերոջից։ Սակայն Միջազգային տիեզերակայանն ունի հատուկ պայուսակներ, որոնք կարող են 72 ժամ պահել հանգուցյալներին Երկիր բերելու համար։ Վերոնշյալ հետազոտողը նշել է, որ խոսքը երկարաժամկետ թռիչքների մասին է, օրինակ՝ դեպի Մարս։ Միաժամանակ հնարավոր չէ մահացած մարդուն տիեզերանավում թողնել։ Հակառակ դեպքում անձնակազմը կարող է վարակվել քայքայման գործընթացի պատճառով: Իդեալական տարբերակը, ըստ մասնագետի, մարմինը Երկրի մթնոլորտում այրելն է։ Բայց եթե տիեզերանավն արդեն ճանապարհին է դեպի հեռավոր մոլորակներ, ապա պետք է այլ տարբերակներ փնտրել, իսկ գիտությունը դեռ չի գտել դրանք։