News - Հայաստանի Հաղարծին վանքը դառնում է ադրբեջանական կեղծարարության հաջորդ թիրախը

Արհեստական ​​սուբյեկտ Ադրբեջանը պետական ​​մակարդակով շարունակում է իր տարածքային հավակնությունները Հայաստանի Հանրապետության նկատմամբ՝ օրեցօր խորացնելով իր ինվազիվ քաղաքականությունը։ Այս մասին ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է «Հայքի մշակույթի օմբուդսմեն» Հովիկ Ավանեսովը։ Նա հավելեց հետևյալ կերպ. Տաթևի վանական համալիրից, Էջմիածնի տաճարից և Արիճավանքից հետո Հաղարծին վանական համալիրը դարձավ ադրբեջանական կեղծարարության թիրախ։ Հաղարծին վանական համալիրը գտնվում է Տավուշի մարզի Դիլիջան քաղաքից 18 կմ հյուսիս՝ Հաղարծին գյուղում։ Հաղարծինի կրթական կենտրոնը մատենագրության մեջ հիշատակվում է XIII դարից և կարճ ժամանակում վերածվում մշակութային նշանավոր կենտրոնի։ Կենտրոնի ծաղկումը հիմնականում կապված է Խաչատուր Տարոնացու բեղմնավոր գործունեության հետ։ Վանական համալիրի ինքնատիպությունն ապահովում են պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններում կառուցված երեք եկեղեցիները, երկու գավիթը (մեկը քանդված) և սեղանատունը։ Դրանցից ամենահինը Սուրբ Գրիգոր եկեղեցին է (մոտ X դար), որը խաչաձև գմբեթավոր շինություն է։ Արեւմուտքից կից 4 սյուներով մեծ գավիթ, որը կառուցել է Իվանե Զաքարյանը XIII դարի վերջին։ XIII դարի հայկական քանդակագործությանը բնորոշ են գավթի անկյունաձև միալար առաստաղների խորաքանդակները (մարդկանց պատկերներ, վարդեր, թռչուն, հրեշտակ և այլն, ինչպես նաև մանր արձանագրություններ)։ Գավթի հարավային պատի մոտ պահպանվել են տապանաքարերի մնացորդներ։ Եկեղեցուն հյուսիսից հարում է թաղածածկ մատուռը, իսկ եկեղեցու արևելյան մասում (1244 թ.) վեր է խոյանում Սուրբ Ստեփանոս գմբեթավոր եկեղեցին, որը կառուցված է կապտավուն բազալտից, նրբագեղ մանրամասներով։ // Ադրբեջանական պետական ​​քարոզչամեքենան ոչ միայն խեղաթյուրում է այս նշանավոր վանական համալիրի պատմությունը, այլեւ Դիլիջան քաղաքն ու Հաղարծին գյուղը ներկայացնում որպես «պատմական ադրբեջանական բնակավայրեր»։ Այս ամենը ևս մեկ անգամ ապացուցում է, որ Ադրբեջանը չունի ոչ պատմություն, ոչ մշակույթ, այլ յուրացնում է տարածաշրջանի բնիկ ժողովուրդների պատմությունն ու մշակույթը, որոնք ստեղծվել են հազարավոր տարիների ընթացքում։ Գեներալ-լեյտենանտ Դենիկինի աշխատության մեջ տեղին է նկատվում այն, որ Ադրբեջանում ամեն ինչ կեղծ է և արհեստական։ «Ադրբեջանի Հանրապետությունում ամեն ինչ արհեստական ​​էր, «կեղծ»՝ սկսած Պարսկաստանի գավառներից մեկից վերցված անունից, արհեստական ​​տարածք՝ ներառյալ Լեզգինի Զաքաթալան, հայ-թաթարական Բաքվի և Ելիզավետպոլի նահանգները և ռուսական Մուգանը, միավորված թուրքական քաղաքականությանը՝ որպես պանթուրքիզմի հենակետ Կովկասում, արհեստական ​​պետականություն, քանի որ ժողովուրդների մեծ գաղթի ճանապարհին ընկած և հաջորդական նվաճողների տարբեր մշակույթների ազդեցության տակ գտնվող այս հողերը միշտ բնակեցված են եղել ցրված փոքրերով։ ցեղեր, որոնք թշնամացել են միմյանց հետ՝ պահպանելով քոչվորական կյանքի առանձնահատկությունները։ Ի վերջո, Ադրբեջանի կառավարությանը արհեստականորեն աջակցեցին։ սկզբում Նուրի փաշայի, ապա գեներալ Թոմսոնի կամքով, իսկ ավելի ուշ՝ պարզապես իներցիայով» (աղբյուր՝ գեներալ Ա. Ի. Դենիկին, «Ռուսական ապստամբության էսքիզներ», հատոր 4, Հարավային Ռուսաստանի զինված ուժեր, «Սլովո» հրատարակչություն, Բեռլին, 1925 թ. էջ 164)» Օրերս ադրբեջանական TikTok ալիքները հրապարակել են տեսանյութեր, որոնցում Հաղարծնի վանական համալիրը ներկայացված է որպես ալբանական… Այս և բազմաթիվ այլ փաստեր ակնհայտորեն ցույց են տալիս Ադրբեջանի պետական ​​մակարդակով վարվող հակահայկական քաղաքականության առանձնահատկությունները։