

«Հրապարակ» օրաթերթը գրում է. ԱԺ պատգամավորներ Գեղամ Մանուկյանը, Քրիստինե Վարդանյանը և Ասպրամ Կրպեյանը նախորդ ուրբաթ այցելել էին ՀՀ ԱԳՆ՝ ծանոթանալու Հայաստանի հարաբերությունների կարգավորման պայմանագրին։ այլ կերպ ասած՝ Ադրբեջանի հետ խաղաղության պայմանագրի առաջարկները։ Թեեւ դրանք չեն հրապարակվում, սակայն Մանուկյանի բնորոշմամբ՝ «փաստաթղթի կետերը նշված են որպես հույժ գաղտնի», մենք որոշ մանրամասներ ենք իմացել 6 էջանոց սղագրությունից։ Ընդդիմադիրներին ներկայացվել է ոչ թե խաղաղության պայմանագրի տեքստը, այլ այն, թե ինչ պահանջներ են կողմերը դնում միմյանց առաջ։ Պարզվում է, որ ամենակարեւոր հարցերում կոնսենսուս չկա, կա պահանջ ադրբեջանական կողմից, համաձայնություն հայկական կողմից։ Ստացվում է, որ [Ադրբեջանի] կողմից Արցախի [(Լեռնային Ղարաբաղի)] օկուպացիայի օրինականացումը [Ադրբեջանի նախագահ] Ալիեւի համար հիմնարար նշանակություն ունի։ Նա պահանջում է, որ Հայաստանը հստակ ճանաչի Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունը՝ 86,6 [հազար] քառակուսի կիլոմետրը, որը ներառում է նաև Արցախը, ինչը կփակի «ռևանշիզմի» [Հայաստանի կողմից] հնարավորությունը։ Բայց նա չի պատրաստվում գոնե ճանաչել Հայաստանի 29 հազար 800 քառակուսի կիլոմետրը։ Նա նախընտրում է ինչ-որ ընդհանուր ձևակերպում, որպեսզի պայմանագրում ոչ թե թիվ նշվի, այլ բառերով նշվի տարածքային ամբողջականությունը։ Իսկ բուն ՀՀ տարածքը պարզ կդառնա սահմանի սահմանազատումից հետո։ Նաև, նա [այսինքն. Ալիևը] հրաժարվում է իրականացնել [սահմանների] սահմանազատումը ցանկացած ամսաթվի քարտեզով։ Եվ չնայած [համապատասխան] ընտրությունը 1974-ի և [19]79-ի քարտեզների միջև է, Ադրբեջանը տարածքային հավակնություններ ունի և ցանկանում է Հայաստանից նոր տարածքներ խլել սահմանազատման-սահմանազատման ժամանակ, ուստի համաձայն չէ որևէ քարտեզի։ Առաջարկներում նշված են նաև անկլավներ, ճանապարհների ապաշրջափակում։ Գեղամ Մանուկյանը նշել էր, որ «առաջարկներին ծանոթանալը միայն ապացուցեց դրա վտանգավորությունը և հաստատեց բոլոր մտավախությունները»։