

Այն, ինչ մենք ուզում էինք Լեռնային Ղարաբաղի հարցում, այլեւս հնարավոր չէր գոնե 1996թ. դեկտեմբերին Լիսաբոնի ԵԱՀԿ գագաթնաժողովից հետո։ Այս մասին հինգշաբթի Ազգային ժողովում 2024 թվականի պետական բյուջեի նախագծի քննարկումների ժամանակ իր ելույթում ասաց վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը։ «Նրանք, ովքեր միացել էին այդ գագաթնաժողովի «Կոնսենսուս 1»-ին, ընդ որում՝ «1»-ը Հայաստանն էր, պաշտոնական հանդիպումների և ռեստորանների փակ տարածքներում մեզ [Հայաստանին] վստահեցնում էին, որ դա հնարավոր է և անպայման լինելու է, և անընդհատ. խրախուսելով մեզ՝ մեկ նպատակ ուներ՝ կանխել Հայաստանում պետականության ստեղծումը։ «Նրանց ռազմավարական սցենարը հենց սա էր՝ օգտագործել Ղարաբաղի հարցը որպես լծակ՝ թույլ չտալու Հայաստանի պետականության զարգացումը, թույլ չտալ Ղարաբաղի հարցի լուծումը որևէ սցենարով, քանի դեռ հնարավոր չէ լուծել նաև Հայաստանի հարցը։ այնպես, որ դե ֆակտո կամ դե յուրե Հայաստանը դադարի գոյություն ունենալ որպես անկախ պետություն։ «Ղարաբաղի խնդիրն այլևս գոյություն չունի առնվազն 1996 թվականից ի վեր: Գոյություն է ունեցել «Հայաստանի Հանրապետության հարց»։ Հայաստանի վարչապետն ասել է. Փաշինյանը հարցրեց՝ կարո՞ղ էինք այս ամենն ավելի շուտ գիտակցել, առանց այս արհավիրքների միջով անցնելու։ «Մենք կարող էինք ունենալ միայն մեկ դեպքում՝ մտածելակերպի փոփոխություն, բայց դա ոչ թե դժվար, այլ անհնար է, քանի որ կոմունիստական ժամանակներում ձևավորված հայրենասիրական, ծայրահեղ գավառական մոդելը մեզ դա թույլ չէր տա»,- հավելեց նա։