News - Թերթ. Ո՞ր բնակչության համար է ՄԱԿ-ի առաքելությունը ժամանել Լեռնային Ղարաբաղ.

Հայաստանի անցյալ օրաթերթը գրում է. Երեկ, երբ ադրբեջանական աղբյուրները տեղեկություն տարածեցին, որ ՄԱԿ-ի առաքելությունը ժամանել է Լեռնային Ղարաբաղ, դժվար էր արագ կողմնորոշվել կամ սահմանել, թե դա ինչ է։ Սարկազմ, թե ավելի լուրջ բան. Հաղորդվում է, որ հոկտեմբերի 1-ի առավոտյան ՄԱԿ-ի առաքելության անդամները Աղդամով մեկնել են Ասկերան-Ստեփանակերտ։ Շարունակությունն ավելի ծաղրական է. «ՄԱԿ-ի առաքելության նպատակն է տեղում ծանոթանալ իրավիճակին և որոշել բնակչության հումանիտար կարիքները։ Հարց է առաջանում՝ ո՞ր կամ ո՞ր բնակչության մասին է խոսքը։ Ինչ պետք է որոշի մարդասիրականը, երբ բազմաթիվ մարդկանց, այդ թվում նույն ՄԱԿ-ի անգործության ու պասիվության արդյունքում այժմ Արցախում բնակչություն չկա։ Ընդհանրապես ոչ մի: ՄԱԿ-ի առաքելության անդամները կխոսե՞ն ռուս խաղաղապահների, թե՞ ադրբեջանցի ահաբեկիչների, մարդակերների ու հանցագործների հետ։ Վերջին մի քանի ամիսների ընթացքում Արցախի հարցով ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի 2 հրատապ նիստ է եղել. Եւ ինչ? Նիստերը հրատապ էին, բայց ՄԱԿ-ի առաքելության վայր հասնելը, որը դեռ որոշում չէր կայացրել կամ հայտարարություն չէր ընդունել, չէր շտապում։ Ո՞ւր էին ՄԱԿ-ը, Եվրամիությունը, «քաղաքակիրթ աշխարհը» շուրջ 9 ամիս, երբ Ադրբեջանի իշխանությունները տոտալ շրջափակում էին իրականացրել Արցախի նկատմամբ՝ այնտեղ ստեղծելով հումանիտար ծանր իրավիճակ։ Թե՞ դա «հումանիզմի» մշտական ​​հատկանիշն է. թույլ տալ, որ իրենց նավթ մատակարարը կոտորի, տեղահանի և էթնիկական զտումներ կատարի խաղաղ բնակչությանը, և միայն դրանից հետո գա պոստ-ֆակտո՝ հումանիտար, հումանիստ և իրավապաշտպան ձևանալով: Մեկ այլ հաղորդագրություն այդքան էլ մեծ ուշադրության չարժանացավ, բայց ոչ պակաս ցինիկ հնչեց։ Խոսքն այն տեղեկատվության մասին է, որ երբ Արցախում մնացել էր հազիվ մի քանի հարյուր [հայ], տեղեկություն էր տարածվել, որ ռուսական խաղաղապահ ուժերի միջոցով 15 տոննա ալյուր է տեղափոխվել Արցախ։ Ում համար? Հայաթափված ու լքված քաղաքների համար. Շնչառատ շինություններ. Թե՞ դա խաղաղապահների ներքին կարիքների համար է։ Իսկ որտե՞ղ էին նրանք, էլի, 9 ամիս անընդմեջ։ (…) «21-րդ դար, ոչ նախկինի նման, մարդու իրավունքներ, միջազգային հանրություն», և նա, ով ապավինում է նման այլ անհեթեթություններին, մնում է առանց հողի և առանց հենարանի։