News - Արցախցի 74-ամյա Լարիսա Գաբրիելյանը ծննդյան տարեդարձից անմիջապես հետո ստիպված է եղել հեռանալ տնից.

Սեպտեմբերի 18-ին Լարիսա Գաբրիելյանը դարձավ 74 տարեկան, իսկ հաջորդ օրը նրան ստիպեցին լքել Ասկերանի շրջանի Սառնաղբյուր գյուղի իր տունը։ Արցախյան երեք պատերազմից փրկված կինը խոստովանել է, որ վերջինն ամենադաժանն է եղել, թեև առաջին պատերազմի ժամանակ կորցրել է ամուսնուն։ Սեպտեմբերի 19-ին ադրբեջանական ագրեսիայի արդյունքում Սառնաղբյուր գյուղն ամբողջությամբ ավերվել է։ Լարիսա Գաբրիելյանը հստակ հիշում է այդ ողբերգական օրվա դեպքերը.«Առավոտյան մի քանի պայթյունի ձայներ լսեցինք, հետո նստեցինք հաց ուտելու, հետո նորից կրակոցների ձայներ լսվեցին, որոնք աստիճանաբար սկսեցին ուժեղանալ։ Սկզբում մենք թաքնվեցինք լոգարանում, որտեղ այն համեմատաբար անվտանգ էր թվում։ Բայց քիչ անց տունը հարվածից սկսեց ցնցվել։ Սրանից հետո տղաս առաջարկեց դուրս գալ տնից, գնալ գյուղապետարանի շենք և տարհանման որոշում կայացնել։ Նա գնաց մի ճանապարհով, իսկ մենք՝ մյուսով։ Տնից դուրս գալուն պես մեր տղան, ով գնացել էր այլ ճանապարհով, և մեկ այլ անձ հայտնաբերեցին վիրավոր զինվորների»,- ասաց նա։ Գյուղապետը վիրավորներին բերեց խաղաղապահների մոտ, իսկ հետո վերադարձավ՝ բնակիչներին տարհանելու, սակայն Նա չկարողացավ բոլորին մեկ մեքենայով դուրս բերել։ Արցախի օմբուդսմեն Գեղամ Ստեփանյանը ավելի վաղ հայտնել էր, որ փոքրիկ գյուղում բնակվող 76 մարդկանցից հինգը սպանվել են, ևս 15-ը վիրավորվել են, ևս չորսը գերի են ընկել։ Հինգ սպանվածներից երեքը երեխաներ են՝ Դավիթ Ալեքսանյանը և եղբայրները՝ Միքայել և Նվեր Ղազարյանները։ Այսօր՝ սեպտեմբերի 30-ին, Հայաստանի Արարատի մարզի Մասիս քաղաքում տեղի է ունեցել երկու եղբայրների հոգեհանգիստը։ Դավիթին հուղարկավորել են մի քանի օր առաջ։ Գյուղացիներից ինը, բոլորը սոված ու ուժասպառ, երկու օր մեկ մեքենայով են գնացել։ Լարիսա Գաբրիելյանի վեց հոգանոց ընտանիքը բնակություն է հաստատել Արարատի մարզի Սայաթ-Նովա գյուղում։ Կնոջը հեղեղել է. անորոշության զգացում, նա չգիտի, թե ինչ ապագա է սպասվում իր ընտանիքին, որը թողել է իր տունը, մեքենան, տրակտորը, սովորական կարի մեքենան և այլ ձեռք բերված ունեցվածքը հայրենի գյուղում»: Կինը լցված է անորոշության զգացումով. նա չգիտի, թե ինչ ապագա է սպասվում իր ընտանիքին, ով հայրենի գյուղում թողել է տուն, մեքենա, տրակտոր, սերմնահեղուկ և ձեռք բերված այլ գույք։ «Ես պատրաստվում էի ամուսնացնել թոռներիս, օժիտը պատրաստ էր։ Մենք արդեն երկու անգամ վերադարձել ենք [], և այլևս չենք վերադառնա: Հնարավո՞ր է կենդանիների հետ ապրել: Հայրենիք չկա, հայրենիքը չկա, այլապես մենք այնտեղ կլինեինք»,- հայտարարեց Գաբրիելյանը։