

Որպես քայլ, որն ազդարարում է լարվածության աճը Եվրոպայի և Ռուսաստանի միջև, Նորվեգիան գրավել է ռուսական հետազոտական նավը՝ պրոֆեսոր Մոլչանովը, ուկրաինական «Նավթոգազ»-ի փոխհատուցման պահանջի պատճառով: Պահանջը բխում է 2014 թվականին Ռուսաստանի կողմից Ղրիմի բռնակցումից հետո տնտեսական կորուստներից՝ 4,22 միլիարդ դոլար: Այս միջադեպն էլ ավելի է սրել Մոսկվայի և եվրոպական երկրների միջև լարված հարաբերությունները, քանի որ նավի առգրավումը Ռուսաստանի կողմից ընկալվում է որպես «ծովահենության արարք»: Նորվեգական Սվալբարդ արկտիկական արշիպելագը դարձավ կենտրոնական կետ, քանի որ Նորվեգիայի իշխանությունները հայտարարեցին, որ վերահսկում են նավի անձնակազմը և ուղևորները Trust Arktikugol-ի հետ միասին: Այս զարգացումը Եվրոպայի հետ Ռուսաստանի ավելի լայն վեճի մի մասն է, որի ժամանակ նախագահ Պուտինը խոստանում է փոխադարձ գործողություններ կատարել, ինչը նա որակեց որպես արևմտյան «ծովահենություն»: Նախկինում նմանատիպ սցենար էր ծավալվել, երբ ռուսական նավթատարը կալանավորվել էր ֆրանսիական նավատորմի կողմից՝ Միացյալ Թագավորության աջակցությամբ՝ պատժամիջոցների պատճառով, որոնց նպատակն էր սահմանափակել Մոսկվայի ֆինանսական հնարավորությունները Ուկրաինայի հետ երկարատև հակամարտության պայմաններում: Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնն այս գաղտնալսումը հիմնավորել է որպես միջազգային օրենքների և պատժամիջոցային ռեժիմների պահպանում։ Ավելի լարվածություն առաջացավ Գերմանիայի հետ այն բանից հետո, երբ Մոսկվան փակեց գերմանական մշակութային հաստատությունները՝ ի պատասխան Գերմանիայի Լայպցիգի օդանավակայանի վրա ռուսական անօդաչու սարքի հարձակման մեղադրանքների: Սա գալիս է այն մեղադրանքների ֆոնին, որ Ռուսաստանը շարունակում է հիբրիդային պատերազմի ռազմավարություններն ամբողջ Եվրոպայում: ԵՄ առաջնորդները, համերաշխություն դրսևորելով Գերմանիայի հետ, հավաքվել են հնարավոր էսկալացիաների ռազմավարություն մշակելու համար՝ մտածելով լրացուցիչ պատժամիջոցների և վիզային սահմանափակումների մասին: Եվրամիության արտաքին քաղաքականության պատասխանատու Քաջա Կալլասը մտահոգություն է հայտնել Ռուսաստանի մարտավարական զորավարժությունների կապակցությամբ՝ դրանք անվանելով որպես պետականորեն հովանավորվող ահաբեկչություն և առաջացնելով քննարկումներ Եվրոպայի կողմից կիրառվող պատժամիջոցների և դիվանագիտական արձագանքների մասին: Քանի դեռ դիվանագիտական երկխոսությունները շարունակվում են, անորոշ է մնում, թե ինչպես կազդեն այս աճող ճնշումները միջազգային հարթակում ապագա փոխգործակցության վրա: