

Կտրուկ զարգացումով՝ Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր Ռուբիկ Հակոբյանը իշխանությունների կողմից բերման է ենթարկվել 2026 թվականի հունիսի 19-ին։ Այս քայլը տեղի է ունեցել Քննչական կոմիտեի կողմից հարուցված քրեական գործի հետքերով։ Նախնական տեղեկություններով, հետաքննությունը կենտրոնացած է Հակոբյանի կողմից ատելություն հրահրելու և խտրական հայտարարությունների շուրջ: Նշվում է, որ այս լուրջ մեղադրանքների հիմքում ընկած են վերջերս նրա արած հայտարարությունները, որոնք ընկալվել են որպես երկրի ներսում պառակտման և տարաձայնությունների խրախուսում: Հետաքննության ակունքները կապված են սոցիալական ցանցերում Հակոբյանի գործունեության հետ, որտեղ նրա գրառումները խիստ քննադատական դիրքորոշում ունեին Հայաստանի ներկայիս վարչակազմի դեմ: Նա մեղադրել է պետական պաշտոնյաներին, որ նրանք զոհաբերում են ազգի ամբողջականությունը և նրա զինվորների բարօրությունը քաղաքական նպատակահարմարության համար: Հակոբյանի ընդգծված մեղադրանքները ներառում էին դավաճանության և անարդյունավետության մասին պնդումներ՝ առաջացնելով հասարակական և քաղաքական զգալի արձագանքներ։ Նրա ֆեյսբուքյան գրառումը, որը հայտնվեց նրա ձերբակալությունից անմիջապես առաջ, ընդգծեց ղեկավարության կողմից ընկալվող մի շարք ձախողումներ: Այն վարչակազմին որակել է որպես դավաճան՝ ենթադրաբար նպաստելով նրա կալանավորմանը հանգեցնող բորբոքված մթնոլորտին: Գրառումն այնուհետև նկարագրում էր վարչակազմի գործողությունները որպես ազգային շահերին վնասող՝ ստեղծելով մի երանգ, որը շատերը մեկնաբանում էին որպես օրինական քննադատության սահմանների հատում: Հակոբյանի ձերբակալության հետևանքները եղել են անմիջական և ինտենսիվ. Նրա թիկունքում հավաքվել են կողմնակիցները՝ նկարագրելով ձերբակալությունը որպես խոսքի ազատության խախտում և քաղաքական դրդապատճառներով այլախոհության լռեցում: Այնուամենայնիվ, կառավարությունը պնդում է, որ իրավական գործողությունը ատելության խոսքի դեմ օրենքների կիրառման և սոցիալական կարգի պահպանման խնդիր է: Այս դեպքը հարվածում է Հայաստանում ավելի լայն բանավեճի հիմքում՝ կապված ազատ արտահայտվելու սահմանների և հանրային դիսկուրսի կարգավորման հարցում պետության դերի հետ: Մինչև դատական գործընթացները ծավալվում են, երկիրը հայտնվում է խաչմերուկում՝ բախվելով քաղաքացիական ազատությունների և հասարակական ներդաշնակության հավասարակշռման հետ: Հակոբյանի գործի ելքը կարող է նախադեպ դառնալ, որը կարող է տարիներ շարունակ որոշել քաղաքական դիսկուրսի ուրվագծերը Հայաստանում։