

در جنوب پاتاگونیا کشف شگفتانگیزی با یافتن یک گونه جدید از دایناسورهای شکارچی به نام کانک استرالیس صورت گرفته است. این موجود نیرومند حدود ۷۰ میلیون سال پیش، زمانی که دایناسورها بر زمین سلطه داشتند، در زمین زندگی میکرد. این کشف که در مجله معتبر دیرینهشناسی مهرهداران به چاپ رسیده است، نور جدیدی بر الگوهای رفتاری و ویژگیهای فیزیکی شکارچیان باستانی میتاباند. کانک استرالیس متعلق به گروه اونلاگییده بود که به خاطر چالاکی و توانایی شکار کردن معروف بودند و شباهت زیادی به ولوسیرپتورهایی دارند که در فرهنگ عامه به شهرت رسیدهاند. با این حال، این شکارچی پاتاگونی ویژگیهای خاصی از خود نشان داده که نشان میدهد سبک زندگیاش به نوعی با همتایان سینمایی خود متفاوت بوده است. برخلاف ولوسیرپتورهایی که عمدتاً در خشکی فعالیت میکردند، ویژگیهای آناتومیکی کانک استرالیس به علاقه به محیطهای آبی اشاره دارد، مشابه به رفتارهای شکارچیانه حواصیلهای امروزی است. ستون فقرات دایناسور، که برای فهم وضعیت بدنی و تحرک آن مهم است، تطابقهای خاصی برای اتصال ماهیچهها و شبکهای قوی از رگهای خونی را نشان میدهد—نشانهای از شکارچیان کارآمد گوشتخوار. با طولی تخمینی بین ۲.۵ تا ۳ متر، قادر به حرکت سریع هم در خشکی و احتمالاً در آب بوده است، که بیانگر رویکردی متنوع در شکارگری است. تحقیقات به رهبری دیرینهشناس معروف، ماتیاس موتا و تیمش به طور دقیق بقایای اسکلتی که به شکل شگفتانگیزی به خوبی حفظ شده بودند را مطالعه کردند. مهرههای گردن استراتژیک نشان میدهد که گردن بسیار انعطافپذیری شبیه به حواصیلهای امروزی داشته است، که نشان میدهد کانک استرالیس ممکن است ماهیگیر ماهری در سیستمهای آبی باستانی آمریکای جنوبی بوده باشد. این کشف یک شکاف تکاملی مهم را در خانواده اونلاگییده پر میکند، که فسیلهای آنها عمدتاً در بخشهای شمالی پاتاگونیا پیدا شده بود. حضور کانک استرالیس در جنوب نگرشی جدید بر توزیع جغرافیایی و تطور سازگار این شاخه در دوره کرتاسه پسین ارائه میدهد. کانک استرالیس به عنوان گواهی بر تنوع زیستی شگفتانگیز و محیطهای بومشناختی پیچیدهای که میلیونها سال پیش بر روی زمین وجود داشتند، میایستد. با ادامه کاوشها، این یافته بهعنوان نمادی از روایت همواره متحول گذشته پیشاتاریخی زمین ما و شروع راههای جدید برای تحقیق بیشتر درباره مراحل انتقالی تکامل دایناسورها است.