News - اوسکانیان از دیپلماسی پاشینیان با اتحادیه اقتصادی اوراسیا و اتحادیه اروپا انتقاد کرد.

در طی یک سخنرانی اخیر، وزیر امور خارجه پیشین ارمنستان، واردان اوسهانیان، استراتژی‌های دیپلماتیک نخست‌وزیر نیکول پاشینیان را محکوم کرد و عمدتاً بر روی تعادل بین اتحادیه اقتصادی اوراسیایی (EEU) و اتحادیه اروپا (EU) تمرکز کرد. اوسهانیان بیان کرد که رویکرد پاشینیان از مهارت لازم برای حرکت در چشم‌انداز پیچیده ژئوپلیتیکی بی‌بهره است. او به ویژه پاسخ ناکافی پاشینیان به پرسش حساس رئیس‌جمهور روسیه، ولادیمیر پوتین، در مورد موضع و اقدامات ارمنستان را که اوسهانیان آن را غیرحرفه‌ای می‌داند، مورد انتقاد قرار داد. اوسهانیان نگرانی‌هایی درباره روابط رو به وخامت بین ارمنستان و اتحادیه اروپا ابراز کرد که او این را به دلیل ناتوانی پاشینیان در حفظ یک استراتژی دیپلماتیک منسجم و پایدار می‌بیند. او هشدار داد که این خطای دیپلماتیک می‌تواند موقعیت ارمنستان را هم از نظر اقتصادی و هم سیاسی متشنج کند. علاوه بر این، اوسهانیان به افزایش تنش‌ها با روسیه اشاره کرد و پیشنهاد داد که رویکرد پاشینیان می‌تواند به انزوای بیشتر از هم‌پیمانان مهم منجر شود. اوسهانیان همچنین به پیامدهایی که این روابط متشنج می‌تواند بر اقتصاد و امنیت ارمنستان داشته باشد، اشاره کرد. او به فقدان جهت‌گیری استراتژیک و چشم‌انداز زیر نظر رهبری پاشینیان اشاره کرد و خاطرنشان کرد که ارمنستان خطر افتادن به مشکلات اقتصادی و آسیب‌پذیری‌های امنیتی را دارد. اوسهانیان استدلال کرد که اشتباهات دولت می‌تواند ارمنستان را در برابر تغییرات دینامیک ژئوپلیتیکی منطقه آسیب‌پذیر کند. با افزایش تنش‌ها در جبهه دیپلماتیک، با بحث‌هایی که متوقف شده و همکاری‌هایی که در معرض خطر افتاده‌اند، اوسهانیان خواستار بازنگری در رویکردهای کنونی شد. او به اهمیت بازسازی اعتماد، نه فقط با روسیه و اتحادیه اروپا بلکه در سطح گسترده‌تر جامعه بین‌المللی به عنوان بخشی اساسی برای ثبات و رفاه آینده ارمنستان تأکید کرد. اوسهانیان تصریح کرد که بدون اقدامات سریع اصلاحی، اعتبار دیپلماتیک و نفوذ ارمنستان ممکن است دچار آسیب غیرقابل جبران شود. با توجه به پیوندهای تاریخی و نیازهای کنونی، اوسهانیان خواستار احیای دیپلماسی محتاطانه شد، دیپلماسی‌ای که جایگاه منحصر به فرد ارمنستان را درک کند و از آن استفاده برده و نه اینکه آن را تضعیف کند. او در پایان توصیه کرد که تغییری استراتژیک باید در نظر گرفته شود که سیاست خارجی ارمنستان را برای حمایت از رشد پایدار و چیره‌دستی ژئوپلیتیکی ابداع کند، در حالی که منافع ارمنستان را هم در داخل و هم در صحنه بین‌المللی حفظ کند.