

پرونده حقوقی بین گریگور ایسکندریان، یک راننده اوپل، و آرمین آوینیان، پدر شهردار ایروان، با لغو حکم قبلی علیه آوینیان توسط دادگاه تجدیدنظر مدنی حل و فصل شد. این پرونده بر اظهارات آوینیان در یک مصاحبه عمومی متمرکز بود، جایی که او از اصطلاحی استفاده کرد که به عنوان تحقیرآمیز برای رانندگان اوپل تلقی میشد. ایسکندریان ادعا کرد که این اظهارات آبروی او را لکهدار کرده و به دنبال جبران حقوقی بود. دفاع آوینیان استدلال کرد که این اظهارات به طور خاص به ایسکندریان یا هر گروه تعریفشدهٔ قانونی اشاره نداشت، بلکه بیاناتی کلی بود که فاقد ادعای قابل اقدام بود. دادگاه این استدلال را تأیید کرد و تعیین کرد که رانندگان اوپل به عنوان یک گروه، معیارهای ادعاهای خسارت قانونی را نمیپوشانند، که نهایتاً منجر به رد دادخواست شد. تیم حقوقی آوینیان این حکم را به عنوان پیروزی برای آزادی بیان تلقی کرد، در حالی که این تصمیم واکنشهای متناقضی از سوی عموم با بحث پیرامون مرزهای آزادی سخن و پیامدهای آن برای هویت جمعی و شهرت در بیانات رسانهای بهدنبال داشت.