

شیگئاکی موری، بازمانده بمب اتمی هیروشیما و تاریخنگار برجسته، میراثی از آشتی و کشف را پس از مرگش در سن 88 سالگی به جا میگذارد. موری که در سال 1937 به دنیا آمد، از بمباران وحشتناک در 6 اوت 1945، در فاصله فقط 1.5 مایلی از مرکز انفجار جان سالم به در برد. جستجوی بیوقفه او برای کشف حقیقت تاریخی نشان داد که در میان قربانیان تراژیک 12 زندانی جنگی آمریکایی بودند که خانوادههایشان از سرنوشت آنها ناآگاه بودند. موری در حالی که شغلش به عنوان کارمند شرکتی را حفظ میکرد، بیوقفه به بررسی آرشیوها و مکاتبه با خویشاوندان داغدیده این زندانیان در ایالات متحده پرداخت که در ابتدا از سرنوشت عزیزانشان اطلاعی نداشتند. بمبارانهای هیروشیما و ناگازاکی تاریخ جهانی را با تلفات بسیار وحشتناک دگرگون کرد و داستان زندانیان جنگی آمریکایی تا زمانی که آثار موری به سطح نیامد، در سایه بود. تا پایان سال 1945، تعداد کسانی که در هیروشیما جان باختند به 140,000 نفر رسید که با 70,000 نفر دیگر در ناگازاکی افزایش یافت. موری یافتههای خود را در کتاب "راز زندانیان جنگی آمریکایی کشته شده توسط بمب اتم" جمعآوری کرد که در سال 2008 به زبان ژاپنی منتشر و بعدها به انگلیسی ترجمه شد و جایزه معتبر کیکوچی کان را دریافت کرد. آثار او نه تنها به آرشیوهای تاریخی اضافه کرد، بلکه به بهبودی عاطفی نیز کمک رساند و باعث شد که ایالات متحده قبول کند درگذشت این سربازان اسیر شده را. لحظهای کلیدی در زندگی موری دیدار او با رئیسجمهور باراک اوباما در سفر تاریخی او به هیروشیما در سال 2016 بود. اوباما که اولین رئیسجمهور در حال خدمت ایالات متحده بود که از پارک یادبود صلح دیدن میکرد، تعهد موری به صلح و آشتی را به رسمیت شناخت و بر پیروزی انسانیت در مواجهه با جنگ ویرانگر تأکید کرد. آغوش آنان نماد احترام و درک متقابل بود. با پژوهش دقیق موری، روایت رنج مشترک انسانی از مرزهای ملی فراتر رفت و به ما یادآور شد که پیوندهایی که بشریت را به هم متصل میکند، علیرغم درگیریهای گذشته پابرجاست.