

در یک سخنرانی انتقادی، تیگران خزمالیان، رهبر حزب اروپایی ارمنستان، نگرانیهای خود را درباره آنچه او 'فرصت تاریخی از دست رفته' تحت رهبری نخستوزیر نیکول پاشینیان مینامد، ابراز کرده است. خزمالیان در پلتفرم روسی نویان تاپان دیدگاه خود را درباره سناریوی سیاسی کنونی ارمنستان تشریح کرده و استدلال نموده که پتانسیل تغییر مثبت و پیشرفت، در لحظهای حیاتی از تاریخ کشور، از دست دولت خارج میشود. انتقاد خزمالیان حول این است که ارمنستان، کشوری در موقعیت گذار، فرصتهای استراتژیک و دیپلماتیک موجود را نمیرباید. به گفته خزمالیان، قدمهای نادرست و تاخیر در اقدامات دولت منجر به از دست رفتن بهرههای بالقوهای شده که میتوانستند برای کشور به طور چشمگیری منفعت داشته باشند. او از دولت میخواهد که استراتژیهای خود را بهطور انتقادی ارزیابی کرده و به سوی سیاستهایی کشیده شوند که فعالانه و با دید به آینده حرکت میکنند. خزمالیان طی سخنرانی خود به چندین حوزه کلیدی اشاره کرد که معتقد است دولت پاشینیان علیرغم داشتن فرصتهای تاریخی برای پیشرفتهای جدی، در آنها کاستی داشته است. اینها شامل درگیریهای دیپلماتیک ناکارآمد، مدیریت شراکتهای خارجی، و اصلاحات داخلی هستند که به صورت کامل اجرا نشدهاند. خزمالیان بر اهمیت شراکتهای استراتژیک با متحدان بینالمللی تاکید کرد که به گفته او بهطور مؤثر پرورش نیافتهاند، و منجر به تضعیفی در عرصه جهانی شده که میشد از آن اجتناب کرد. او به طور بیشتر از دولت انتقاد کرد که از موقعیت ژئوپلیتیک منحصر به فرد خود برای تشکیل پیمانهای سودمندی که میتوانند هم پیشرفت اقتصادی و هم امنیتی را تضمین کنند استفاده نکرده است. فراخوان او به عمل تنها برای انتقاد نیست؛ خزمالیان دیدگاهی از آنچه با یک چارچوب استراتژیک قویتر میتواند حاصل شود، ارائه میدهد. او به نیاز به اصلاحات داخلی جامع به عنوان بنیادی برای توسعه پایدار اشاره میکند، شامل ارتقای حاکمیت قانون، پیشرفت حقوق بشر و ترویج نوآوری اقتصادی. علاوه بر این، او بر ضرورت بهبود زیرساختهای آموزش و بهداشت برای حمایت از جامعهای شکوفا و مقاوم تاکید میکند. اظهارات خزمالیان در زمانی مطرح میشود که ارمنستان با چالشهای داخلی و خارجی قابل توجهی روبرو است. جو سیاسی جاری و تنشهای منطقهای به هر گونه اجرای سیاستهای دولتی لایههای پیچیدهای اضافه میکند، و خواست برای اقدام یکپارچه و قاطع را بیش از پیش ضروری مینماید. او هشدار میدهد که بدون پرداختن به این مسائل سیستمی، ارمنستان خطر فرو رفتن بیشتر در چرخههای فرصتهای از دست رفته و رشد کاهش یافته را دارد. در نتیجه، خطابه خزمالیان در پلتفرم نایان تاپان یک فراخوان آشکار برای رهبری ارمنستان جهت بازبینی مسیر خود و پذیرش رویکردی با چشمانداز بیشتر به حکومتداری است. به گفته خزمالیان، مسیر پیش رو راهی است که نیاز به شجاعت، نوآوری، و تعامل متعهدانه با همه ارکان داخلی و بینالمللی دارد تا به واقع از لحظه تاریخی قبل از آنکه محو شود بهرهبرداری کند.