News - بنگلادش با رهبری طارق رحمان صفحه‌ای جدید را آغاز می‌کند

داکا، بنگلادش — طارق رحمان پس از پیروزی قاطع خود در انتخابات، به عنوان نخست‌وزیر جدید بنگلادش آغاز به کار کرده است، انتخاباتی که حزب او، حزب ملی‌گرای بنگلادش (BNP)، در هفته گذشته به دست آورد. این انتخابات که نقش مهمی در تعیین مسیر سیاسی بنگلادش پس از تحولات ۲۰۲۴ ایفا کردند، زمینه را برای حکمرانی تازه زیر نظر رحمان فراهم کرده‌اند. رحمان، که از نسل سیاستمدارانی برجسته - مادرش، نخست‌وزیر سابق خالد ضیا و پدرش، رئیس‌جمهور فقید ضیاالرحمان است - به عنوان نخست‌وزیر مذکور پس از بیش از سه دهه، به کشور بازمی‌گردد. در مراسم تحلیفی که توسط رئیس‌جمهور افتخاری بنگلادش، محمد شهآبدین، برگزار شد، رحمان به همراه تعداد زیادی از مقامات کابینه تعهد کردند که اصول دموکراتیک را تقویت کرده و پیشرفت اقتصادی را در این کشور ۱۷۰ میلیونی آسیای جنوبی ترویج دهند. موفقیت حزب ملی‌گرای بنگلادش در انتخابات به دستیابی به ۲۱۲ کرسی در پارلمان ۳۵۰ عضوی انجامید که آنها را به یک نیروی غالب تبدیل کرد. در مقابل، ائتلاف اسلامی به رهبری جماعت اسلامی ۷۷ کرسی را به دست آورد و به یک بلوک معارضه‌ای قابل توجه تبدیل شد. در کشوری که کرسی‌های پارلمانی شامل انتخابات مستقیم برای ۳۰۰ عضو است، ۵۰ کرسی باقیمانده به صورت نسبتاً به کاندیداهای زن در میان احزاب پیروز اختصاص می‌یابد. بازگشت سیاسی رحمان پس از ۱۷ سال تبعید در لندن صورت گرفت، مسیری که درست به موقع برای سوگواری برای مادر اخیر فوت‌شده‌اش به خانه بازگشت. تحت نظارت یک اداره موقت به رهبری محمد یونس، برنده جایزه نوبل، انتخابات با کمترین اختلالات جلو رفت و به طور گسترده‌ای توسط ناظران بین‌المللی تایید شد. غایب قابل توجه در این عرصه انتخاباتی، حزب عوامی لیگ به رهبری نخست‌وزیر سابق شیخ حسینه بود که به دلیل رویدادهای انقلابی ۲۰۲۴ و احکام قضایی پس از آن، از انتخابات کنار گذاشته شد، که باعث تغییر بزرگی در چشم‌انداز انتخاباتی شد. از اقامتگاه خود در هند، جایی که شیخ حسینه پس از تحولات ۲۰۲۴ به آنجا نقل مکان کرد، او نتیجه انتخابات را به عنوان نتیجه‌ای تحریف‌شده و بی‌احترامی به میراث حزب خود نقد کرد. اتهامات او مبنی بر نقض حقوق بشر در طول انقلاب به یک حکم اعدام منجر شد - حکمی که حسینه آن را به عنوان نمایش تفننی دادگاه کوچک شمرد. در حالی که بنگلادش تحت رهبری رحمان منتقل می‌شود، دولت او با چالش اثبات تعهد خود به حاکمیت فراگیر مواجه است در حالی که با مخالفانی که همچنان نفوذ دارند سازگار می‌شود. در مقیاس جهانی، همه نگاه‌ها به این است که پلان پنج‌ساله رحمان چگونه می‌تواند محیط اجتماعی-سیاسی بنگلادش را شکل دهد.