

در نشستی مهم روز چهارشنبه در کاخ سفید، رئیسجمهور ترامپ و نخستوزیر نتانیاهو، گفتگوهای خود را حول پیچیدگیهای تعامل با ایران در بحبوحه تنشهای دیپلماتیک پیشرو متمرکز کردند. هر دو رهبر بر تعهد خود به استراتژیهای هماهنگ در صورت فروپاشی مذاکرات با تهران تأکید کردند. پس از نشست، رئیسجمهور ترامپ در تروث سوشال جزئیات گفتگوی خود را بیان کرد و بار دیگر بر ترجیحاش برای ادامه مذاکرات دیپلماتیک با ایران تأکید کرد، ضمن اینکه به لزوم در نظر گرفتن گزینههای دیگر نیز اشاره کرد. ترامپ اعلام کرد: "هیچ نتیجهگیری قطعی بهجز اصرار من برای ادامه مذاکرات با ایران برای ارزیابی امکان نهایی کردن توافق به دست نیامد. این به وضوح به نخستوزیر اطلاع داده شد که این مسیر ترجیحی است، اما اگر توافق دستنیافتنی باقی بماند، باید سناریوهای نوظهور را با دقت ارزیابی کنیم. تلاشهای قبلی ایران برای اجتناب از توافق منجر به 'چکش نیمهشب' شد که برای آنها نامطلوب بود." در عین حال، بیانیهای از دفتر نتانیاهو تأیید کرد که مذاکرات پیرامون مسائل کلیدی از جمله ایران، غزه و تحولات گستردهتر منطقه انجام شده و هر دو طرف بر حفظ همکاری قوی تأکید دارند. نخستوزیر نتانیاهو همچنین بر اولویتهای امنیتی اسرائیل در چارچوب مذاکرات جاری تأکید کرد. نتانیاهو زودتر به هیئت صلحی که توسط ایالات متحده حمایت میشود پیوست، فورمی که شامل متحدان غربی و همچنین شرکای چالشبرانگیز مانند ترکیه و قطر است که در غزه نقش بحثبرانگیزی بازی میکنند. این تصمیم که پس از هفتههایی از تردید گرفته شد، نشاندهنده انعکاس استراتژیک مربوط به هم غزه و هم ایران است. دکتر دن دایکر، رئیس مرکز امنیت و امور خارجه اورشلیم، اظهار دارد که تصمیم نتانیاهو به همکاری با واشنگتن و شکل دادن به راهحلهای پس از منازعه در غزه استراتژیک است. دایکر میگوید: "حضور اسرائیل در هیئت صلح برای نخستوزیر نتانیاهو حیاتی است. مشارکت او در این میز، حتی با نهادهای چالشبرانگیز مانند قطر و ترکیه، برای همسویی با رئیسجمهور ترامپ به منظور پیشبرد برنامه ۲۰ نقطهای که اولویتهای آن شامل رفع رادیکالیسم، خلع سلاح حماس و غیرنظامیسازی است، بسیار مهم است." دایکر همچنین این تصمیم را به سیاستهای ایران مرتبط میکند. "علاوه بر این، اهمیت استراتژیک حضور نتانیاهو در هیئت صلح در نقش حمایتی آن در مقابله با اهداف ایران نهفته است. نتانیاهو به اقدامهای بالقوه از سوی هر دو مخالفان داخلی ایران و اقدامهای ایالات متحده در هفتههای آینده حساب میکند و تبادل همکاریهای متقابل تحت برنامه ۲۰ نقطهای برای غزه را دنبال میکند." بلایز میسزال، معاون سیاست در موسسه امنیت ملی یهودی آمریکا، حرکت اسرائیل را تصمیمی عملگرایانه و بر اساس جنبههای ناتمام توافقنامه غزه و محیط منطقه چالشبرانگیز توصیف میکند. میسزال بیان میکند: "فاز کنونی اجرای توافقنامه صلح غزه از استحکام کافی برخوردار نیست. علیرغم مهلت ۷۲ ساعته، حماس بیش از ۱۰۰ روز وقت گرفت تا گروگانها را آزاد کند؛ همچنان مسلح است؛ یک نیروی ثبات بینالمللی هنوز به وجود نیامده است؛ و هیئت صلح شامل کشورهایی است که در گذشته با کوششهای صلحآمیز اسرائیل مخالف بودهاند." در نهایت، میسزال خاطرنشان میکند که اسرائیل تصمیم به تعامل گرفته است. "پیشبرد این توافق، از جمله پیوستن به هیئت صلح، موجب انتخاب کمترین گزینههای نامطلوب برای اسرائیل شده است. شرکت در گفتگو، حتی با تأثیرات نامطلوب ناشی از حضور ترکیه و قطر، به اسرائیل فرصتی برای خنثی سازی یا توازن مخالفتهای داخلی میدهد." او همچنین این تصمیمها را به نگرانیهایی مربوط به ایران مرتبط میکند. "با توجه به توانایی معتبر ایالات متحده برای خلع سلاح و احتمالا بیثبات سازی رژیم ایران، در کنار تهدید هرگونه اقدام تلافیجویانه از سوی تهران به سوی اسرائیل، راهاندازی مجدد دشمنی در غزه از لحاظ استراتژیک نامطلوب است."