

کاردینال تیموتی دولان، که مدت اسقف اعظمیاش در نیویورک به ۱۷ سال رسید، با پذیرش پاپ لئو چهاردهم از سمت خود کنارهگیری کرده است. کاردینال دولان به خاطر حضور گرم و دوستانهاش شناخته میشد و او بیش از یک شخصیت مذهبی برای مردم نیویورک بود؛ او چهره آشنایی بود که زمان خود را برای ارتباط با جامعه در هر پیادهروی در خیابانهای شهر صرف میکرد. طبیعت دسترسیپذیر او نشاندهنده هوش بیمانندش بود که با وجود مجموعه کتابهای فراوان در اتاق نشیمنش و بحثهای اندیشمندانه در حین صرف غذا مشهود بود. فراتر از پیگیریهای فکریاش، کاردینال دولان به دوستان و اهالی وفاداری شدیدی نشان داد، به ویژه در لحظات دشوار در کنار رئیس کلیسای کاتولیک یونانی اوکراین، سر اسقف سواتیسلاو شویچوک، ایستاد. دفاع او از افراد به حاشیه رانده با اقداماتش در حمایت از جیمی لای، زندانی وجدان از هنگ کنگ، بیشتر برجسته شد، همانطور که با معبدی که در کلیسای جامع سنت پاتریک ایجاد کرد، نشان داده شد. اگرچه کارنامهاش در کلیسای کاتولیک آمریکا شامل نقاط عطف بزرگی بوده است، از جمله نقش مهم در کنفرانس اسقفان کاتولیک ایالات متحده، اما قلب کاردینال دولان همچنان متعلق به یک کشیش محلی باقی مانده است. توجه و دلسوزی او به رفاه حال اعضای کلیساهای او در هنگام بازدیدهایش از سرتاسر اسقفنشین مشهود بود. با وجود استعفایش از اسقف اعظمی، نشاط و شور و اشتیاق کاردینال دولان به کار خود نشان میدهد که نفوذ او هم در آمریکا و هم در خارج از آن، بهویژه در رم، ادامه خواهد داشت. کمکهای چندجانبه او به کلیسا—از رهبری تا گفتمان فکری و حمایتهای همیشگی از آزادیهای مذهبی— میراث او را پایدار میکند.