News - حادثه‌ای غم‌انگیز در اردوگاه نیروی دریایی اندونزی در رانش زمین جاوه غربی رخ داد.

باندونگ، اندونزی -- یک رانش زمین فاجعه‌بار روستای پاسی لنگو در دامنه‌های کوه بورانگرانگ، جاوه غربی را ویران کرد. در میان 80 نفر ناپدید شده، 19 عضو واحد نخبه نیروی دریایی اندونزی هستند که پس از یک رانش بی‌امان پیش از طلوع خورشید در روز شنبه، زیر توده‌ای از گل و لای و زباله گرفتار شده‌اند. این رانش زمین، که بر اثر دو شب بارندگی شدید بروز کرد، نه تنها جان‌ها را گرفت بلکه اردوگاه آموزشی نیروی دریایی و حدود 34 خانه اطراف را نیز نابود کرد. تلاش‌ها برای نجات افراد گرفتار شدت گرفته و تعداد کارکنان از 500 نفر به 2,100 نفر افزایش یافته است. این تیم‌های متعهد، تنها با دست‌های خویش، پمپ‌های آب، پهپادها و بیل‌های مکانیکی، به کار سختی برای غربالگری از میان گل و درختان ریشه‌کن شده می‌پردازند. گستره ویرانگری بیش از 2 کیلومتر (1.2 مایل) امتداد دارد، با لایه‌های گل که در برخی جاها تا عمق 8 متر (26 فوت) می‌رسد، طبق گفته یودهی برامانتو، مدیر عملیات آژانس ملی جستجو و نجات. متأسفانه، تا کنون 17 مورد مرگ تأیید شده و شناسه‌ی شش نفر از این قربانیان در حال بررسی است. در میان افراد از دست رفته، چهار نیروی دریایی هستند، به گزارش رئیس ستاد نیروی دریایی، دریادار محمد علی. این نیروی دریایی بخشی از یک یگان 23 نفره بودند که در حال آماده‌سازی برای اعزام مهمی به مرز اندونزی و پاپوآ گینه نو بودند، که اشاره به ابعاد وسیع این تراژدی دارد. علی به چالش‌های عظیم لجستیکی عملیات نجات اشاره کرد، به ذکر راه‌های باریک دسترسی و ناپایداری زمین که استفاده از ماشین‌آلات سنگین را مختل می‌کند. با وجود این موانع، ماموریت‌های جستجو و نجات به جلو می‌روند در حالی که خانواده‌ها و مقامات به امید معجزه‌ای غیرمحتمل در میان آشوب می‌چسبند. تأثیر رانش زمین فراتر از کشته شدن انسان‌ها، حدود 230 ساکن محلی را به پناهگاه‌های موقت دولتی دور از دامنه‌های خطرناک منتقل کرده است. این فاجعه به عنوان یادآوری غم‌انگیزی از خطرات ذاتی طی فصل بارانی اکتبر تا آوریل اندونزی است، جایی که ترکیب زمین‌های کوهستانی و دشت‌های سیلابی حاصلخیز آسیب‌پذیری در برابر چنین رویدادهای طبیعی فاجعه‌آمیز را افزایش می‌دهد. هم‌زمان با ادامه تلاش‌ها، این رویداد وحشتناک استحکام و وحدت تیم‌های جستجو و نجات را نمایان می‌سازد، در حالی که نیاز حیاتی به آمادگی در برابر بلایا در مناطق آسیب‌پذیر در سراسر مجمع‌الجزایر وسیع اندونزی با بیش از 17,000 جزیره را نشان می‌دهد.