

ونزوئلا بر لبه پرتگاه ایستاد وقتی که ماریانا سونیگا، روزنامهنگار متعهدی که در کاراکاس مستقر است، با صدای بلند انفجارها و وزوز نگرانکنندهٔ هواپیماهای نظامی که آسمان شب را میشکافتند، از خواب بیدار شد. تلفن او به طور مداوم زنگ میخورد و صفحهاش را با خبر شکستن پر کرد - نیکلاس مادورو، رهبر قدیمی و بحثبرانگیز ونزوئلا، توسط نیروهای ایالات متحده دستگیر شده بود. سونیگا که بین آسودگی و نگرانی متغیر بود، به قلب کاراکاس رفت تا احساسات ملتی را کشف کند که توسط یک دگرگونی سیاسی مهم مختل شده بود. با وجود خطرات ذاتی، او متعهد بود که روایتهای دست اول این زمان محوری را ثبت کند. چشمانداز سیاسی در ونزوئلا به گردبادی تبدیل شده است که بر شهروندان و کسانی که با مخالفین در خارج همپیمانند، اثر میگذارد. فِردی گووارا، چهره برجستهای در مخالفین ونزوئلا که اکنون در تبعید در ایالات متحده حضور دارد، نگاهی شکاکانه به رهبری جدیدی که در وطن به وجود میآید دارد. "این دولت جدید تمایل نگرانکنندهای به سوی افراطیگری نشان میدهد،" گووارا با شک و تردید در مورد بلوغ و حکمت استراتژیک کسانی که وارد خلا قدرت شدهاند، صحبت میکند. در زمینه تاریخی وسیعتر، آلخاندرو ولاسکو، تاریخدانی که در امور لاتین آمریکایی متخصص است، به رابطه میان ذخایر غنی نفتی ونزوئلا و روابط دیپلماتیک متغیر آن با ایالات متحده میپردازد. او نقش محوری این منابع طبیعی را نه فقط در اقتصاد کشور، بلکه در شکلدهی به سختترین تصمیمات سیاسی آن، برجسته میکند. این داستان به طور پیچیدهای دیدگاههای کسانی را که تجربیات دست اول از یک ملت در تلاطم دارند، میبافد و در مورد سرنوشت آن در میان عدم قطعیتهای لایهدار تعمق میکند. ونزوئلاییها، در داخل مرزهای کشورشان و پراکنده در سراسر جهان، با نگرانی و امیدواری به آیندهای که در آن خطرات و فرصتها نهفته است، نظاره میکنند.