News - یک مطالعه نشان می‌دهد که داروهای ضد انگل حیوانات خانگی ممکن است اکوسیستم‌ها را آلوده کنند.

در یک مطالعه اخیر، دانشمندان فرانسوی خطرات بالقوه محیطی مرتبط با یک دسته محبوب از داروهای ضد انگل به نام ایزوکسازولین‌ها را شناسایی کرده‌اند، که به‌طور معمول برای درمان کک و کنه در حیوانات خانگی استفاده می‌شود. این مطالعه بر روی مسئله‌ای که قبلاً نادیده گرفته شده بود، تمرکز می‌کند: حضور این داروها در مدفوع حیوانات خانگی حتی پس از پایان دوره درمان و تأثیر بالقوه آنها بر حیات وحش. ایزوکسازولین‌ها که در سال ۲۰۱۳ به بازار معرفی شدند، به دلیل کارآیی و راحتی استفاده در میان صاحبان حیوانات خانگی و دامپزشکان محبوبیت یافته‌اند. آنها با ارائه حفاظت تا بیش از یک سال در برخی فرمولاسیون‌ها، به‌سرعت انگل‌ها را از بین می‌برند و اغلب به‌طور ساده به‌صورت قرص‌های خوراکی یا تزریقات تجویز می‌شوند. با این‌حال، این راحتی استفاده و اثرات طولانی‌مدت ممکن است با هزینه‌های زیست‌محیطی همراه باشد. در تحقیق خود، دانشمندان حیوانات خانگی (۲۰ گربه و سگ از صاحبین دانشجویان دامپزشکی) را جذب کرده و آنها را با چهار داروی محبوب ایزوکسازولین: فلورالانر، (ایس)آفوسولانر، لوتیلانر و سارولانر درمان کردند. سپس، مدفوع حیوانات را آزمایش کردند و ردپای این داروها را که پس از پایان تجویز همچنان در مدفوع باقی مانده بود، یافتند. فلورالانر و لوتیلانر به‌ویژه نیمه‌عمرهای ماندگاری داشتند که تا مدت زمان طولانی‌تری فراتر از زمان پاکسازی مورد انتظار قابل تشخیص بودند. محققان بررسی خود را به پیامدهای زیست‌محیطی گسترده‌تر این یافته‌ها گسترش دادند. آنها سناریوهایی را شبیه‌سازی کردند که خطرات بالقوه‌ای که این داروهای باقیمانده می‌توانند برای سرگین‌خوارها و دیگر حیات‌وحشی که برای سلامت اکوسیستم حیاتی هستند، داشته باشند. شبیه‌سازی‌ها نشان‌دهنده خطر بالای معرضیت بود و بر لزوم فوری تحقیقات جامع درباره آلودگی محیطی ناشی از این داروها تاکید داشت. یافته‌های این مطالعه تأکید می‌کند که باید تحقیقات بیشتری در مورد پیامدهای ناخواسته مرتبط با استفاده گسترده از داروهای ضد انگل دامپزشکی صورت گیرد. سازمان‌هایی مانند آژانس دارویی اروپا (EMA) درباره تأثیرات تجمعی زیست‌محیطی، به‌ویژه با افزایش جمعیت حیوانات خانگی و استفاده از داروها، ابراز نگرانی کرده‌اند. با درک پیامدهای بالقوه، محققان اقدامات هدفمندی را پیشنهاد می‌کنند. آنها مثلاً پیشنهاد می‌دهند که در مناطقی که زباله‌ها به‌طور منظم سوزانده می‌شوند، صاحبان حیوانات خانگی مدفوع حیوانات خود را در دوره درمان به زباله بیندازند. این اقدام ساده ممکن است برخی از خطرات معرضیت زیست‌محیطی را کاهش دهد. در حالی که این مطالعه به‌طور قطعی نتیجه‌گیری نمی‌کند که این داروها باعث آسیب گسترده زیست‌محیطی می‌شوند، بر نیاز فوری به تحقیقات بیشتر تاکید دارد. کار محققان از مطالبات علمی جاری برای درک بهتر این تأثیرات حمایت می‌کند و تضمین می‌کند که تلاش ما برای حفظ سلامت حیوانات خانگی به‌طور ناخواسته اکوسیستم‌ها را به خطر نیندازد.