

سفر کلسی سوکفورث به سوی ترک الکل به شدت با نقش او به عنوان دستیار اجرایی در مرکزی در مِین مرتبط است، سیستمی که به عنوان اولین بیمارستان دوستدار بهبود در مِین برجسته شده است. این ابتکار بخشی از یک برنامه دولتمحور گستردهتر—محل کار دوستدار بهبود مِین—است که به دنبال ایجاد محیطهای امنتری برای کارمندان به منظور صحبت و کمکگیری برای اختلالات مصرف مواد مخدر است. مرکز خدمات درمانی مرکزی مِین، مستقر در لویستون، این مأموریت را از طریق ماژولهای آموزشی مختلف برای مدیران و منابع حمایتی مانند گروههای پشتیبانی بهبودی که توسط خود سوکفورث رهبری میشود، تجسم میکند. این گروهها فرهنگی از آگاهی و حمایت ایجاد کردهاند که نه تنها برای کارمندان بلکه برای خانواده و دوستان کسانی که با اعتیاد درگیر هستند نیز وجود دارد. بریتنی ریشمن، مدیر RFW مِین، تأکید میکند که این تلاشها بر سلامتی و مبارزات جهانی تأکید دارد، و محیطهای کار را به مکانهای حمایتی و بدون انگ برای کسانی که در حال بهبودی هستند تبدیل میکند. با اشتراک در تعهد به چنین ابتکاراتی، محیطهای کاری یک تأیید دولتمحور دریافت میکنند، که توسط بودجه از طرف وزارت سلامت و خدمات انسانی مِین و بنیاد سووال نیز حمایت میشود. مونیک روی، معاون رئیس توسعه کار محیطی سیستم بیمارستانی، تأکید میکند که این حمایت فراتر از فرد است و به شبکه او نیز گسترش مییابد، و کمکهای محرمانه و بدون قضاوت ارائه میکند. اعتماد سوکفورث به توانایی او برای جستوجوی کمک اکنون نشاندهنده ایجاد یک فرهنگ کاری دلسوز و فهمیده در مرکز خدمات درمانی مرکزی مِین است که نهایتاً به نفع خدمات ارائهشده به بیماران نیز خواهد بود. تأثیر موجی این ابتکار اهمیت آن را در تبدیل زندگیها و سیستمهای سلامت به سوی محیطهای کار فراگیر و همراهیکننده تأکید میکند.