News - OpenSUSE در برابر Manjaro: کدام توزیع قدرتمند لینوکس برای شما مناسب‌تر است؟

پیگیری ZDNET: ما را به‌عنوان منبع ترجیحی در Google اضافه کنید. نکات کلیدی ZDNET openSUSE و Manjaro هر دو توزیع‌های قدرتمند هستند. اگر با لینوکس تازه آشنا شده‌اید، ممکن است یکی از این دو برای شما مناسب باشد. این توزیع‌ها رایگان برای دانلود و نصب هستند. خیلی وقت پیش به خاطر دارم که از SUSE Linux استفاده می‌کردم. آن زمان قبل از اینکه به SUSE Enterprise Linux Server تبدیل شود و به یکی از رایج‌ترین سیستم‌عامل‌های سرور سازمانی در اروپا تبدیل شود. در طول سال‌ها، من همچنین Arch Linux را برای چندین دسکتاپ استفاده کرده‌ام. همچنین: 8 توزیع لینوکس با بیشترین شباهت به ویندوز — اگر آماده‌اید مایکروسافت را کنار بگذارید هر بار که openSUSE یا توزیعی بر پایه Arch مانند Manjaro را نصب می‌کنم، دوباره به قدرتمندی لینوکس پی می‌برم. هر یک از این توزیع‌ها نشان می‌دهد تا چه حد لینوکس می‌تواند پیش برود و چه کارهایی که می‌تواند انجام دهد. اما کدام‌یک از این دو توزیع قدرتمند برای شما مناسب است؟ بیایید واردش شویم و ببینیم. ابتدا، openSUSE در دو نسخه عرضه می‌شود — Tumbleweed و Leap. Leap نسخه پایدار است، در حالی که Tumbleweed با انتشار پیوسته است. تفاوت چیست؟ به طور ساده، یک توزیع با انتشار پیوسته همیشه با جدیدترین نرم‌افزار به‌روز است. با یک توزیع با انتشار پیوسته، آن را یک‌بار نصب می‌کنید و برای همیشه از آن استفاده می‌کنید. از سوی دیگر، Leap وجود دارد که انتشار سنتی‌تری است. اگر تا به حال از openSUSE استفاده کرده‌اید، یک تغییر قابل‌توجه وجود دارد که با آن روبه‌رو خواهید شد: YaST (Yet Another Setup Tool) منسوخ شده است. اگرچه YaST اکنون در Tumbleweed وجود دارد، به‌زودی از بین خواهد رفت. به جای YaST، Cockpit، ابزاری مدیریتی مبتنی بر وب، جایگزین آن شده است. این باید به شما کمی درباره openSUSE بگوید؛ این توزیع برای کسانی که تازه با لینوکس آشنا نیستند مناسب نیست. openSUSE برای کاربران با تجربه‌ای طراحی شده است که از سیستم عامل خود فراتر می‌خواهند. openSUSE به شما امکان می‌دهد از میان محیط‌های دسکتاپ مختلف انتخاب کنید، به این معنی که یک محیط پیش‌فرض وجود ندارد. در هر دو نسخهٔ Tumbleweed و Leap می‌توانید از KDE، GNOME، Xfce، LXDE، LXQt، Enlightenment، Cinnamon، MATE، Pantheon و سایر گزینه‌ها را انتخاب کنید. به استثنای Enlightenment، همهٔ این دسکتاپ‌ها برای هرکسی که به دنبال دسکتاپی ساده و آشنا است، کاملاً مناسب هستند. ویژگی‌های مهم در openSUSE عبارتند از: - سیستم فایل پیش‌فرض Btrfs است که قبل از به‌روزرسانی‌ها به‌طور خودکار اسنپ‌شات ایجاد می‌کند تا باکت‌های اتمی بازگردانی در صورت بروز مشکل امکان‌پذیر شود. - Zypper یک مدیر بستهٔ سریع و قدرتمند خط فرمان است. - Open Build Service (OBS) به توسعه‌دهندگان این امکان را می‌دهد تا به‌راحتی بسته‌ها را برای openSUSE و سایر توزیع‌ها بسازند و توزیع کنند. - Online Software Center رابط گرافیکی برای Zypper است. - Delta RPMها به‌روزرسانی‌های کارآمد با دانلود فقط تفاوت‌های بسته‌ها را فراهم می‌کنند. - Cloud native: پشتیبانی داخلی از ابر برای ابزارهایی مانند Kubernetes، ابزارهای آمادهٔ ابری (Helm، Rancher)، AWS، Azure و GCP. - پشتیبانی KVM/QEMU برای ماشین‌های مجازی. همچنین: ابزارهای جستجوی لینوکس محبوب من کار یافتن فایل‌ها را ساده‌تر می‌کنند — بدون نیاز به خط فرمان فهرست ویژگی‌های بالا باید به شما نشان دهد که openSUSE دقیقاً برای کاربران دسکتاپ معمولی طراحی نشده است. openSUSE یک سیستم عامل جدی برای افرادی است که نسبت به فناوری جدی هستند. آیا openSUSE برای شما مناسب است؟ openSUSE برای کاربران قدرتمند ساخته شده است، و من هرگز این توزیع را به فردی که تازه با لینوکس آشنا می‌شود توصیه نمی‌کنم. اگر با گذشت زمان از لینوکس استفاده کرده‌اید و به دنبال افزایش مهارت‌های لینوکس هستید، openSUSE ممکن است گزینه‌ای ایده‌آل باشد. تا به حال تصمیم دارید Arch Linux را امتحان کنید، اما از نصب با خط فرمان می‌هراسید؟ این توصیف بسیاری از کاربران لینوکس است. Arch قدرتمند است. Arch پایدار است. Arch قابل اعتماد است. Arch برای بسیاری از توزیع‌های متمرکز بر بازی استفاده می‌شود. نصب Arch Linux نیز دشوار است. همچنین: می‌خواهید کامپیوتر قدیمی خود را از شر آن خلاص کنید؟ یکی از این 9 توزیع لینوکس را به‌طور رایگان امتحان کنید این همان جایی است که Manjaro وارد می‌شود. تصور کنید Arch Linux با نصاب گرافیکی کاربرپسند و فروشگاه برنامهٔ گرافیکی (Pamac) باشد. این همان Manjaro است. این توزیع Arch Linux را برای جمعیت وسیع‌تری قابل دسترس می‌کند. با وجود این‌که زیر این ظاهر زیبا و کاربرپسند، هنوز قدرت Arch در قلب آن وجود دارد، اما در سطح بالا به نظر می‌رسد و به شکلی است که حتی کاربر تازه‌کار لینوکس هم از آن لذت می‌برد. با این حال، Manjaro تنها برای تازه‌کاران لینوکس نیست. این توزیعی است که هر کسی می‌تواند از آن استفاده کند، از تازه‌کاران تا مدیران تا توسعه‌دهندگان. برخی از ویژگی‌هایی که در Manjaro خواهید یافت عبارت‌اند از: - انتشار پیوسته: مانند openSUSE Tumbleweed، Manjaro یک توزیع با انتشار پیوسته است، به این معنی که کاربران به‌روزرسانی‌های مداومی برای نرم‌افزار و کرنل‌ها دریافت می‌کنند بدون نیاز به نصب مجدد کل سیستم. - نصاب گرافیکی ساده (Calamares) و فرایند راه‌اندازی آن، برای تازه‌واردان به لینوکس مناسب است. - تشخیص خودکار سخت‌افزار: به‌طور خودکار سخت‌افزار را تشخیص می‌دهد و درایورهای لازم را از طریق mhwd نصب می‌کند. - پشتیبانی از چند کرنل: به‌سادگی نسخه‌های مختلف کرنل لینوکس را با استفاده از Manjaro Settings Manager نصب و بین آنها جابه‌جا کنید. - Pamac: مدیر بستهٔ گرافیکی با پشتیبانی AUR برای نصب و به‌روزرسانی آسان نرم‌افزار. همچنین: آیا باید لینوکس را مستقیماً از USB اجرا کنید؟ من آن را امتحان کردم و این نصیحت تخصصی من است. محیط دسکتاپ پیش‌فرض Manjaro KDE Plasma است، بنابراین هر کسی که از ویندوز مهاجرت می‌کند نباید در سریع یادگیری با آن دچار مشکل شود. علاوه بر این، KDE Plasma بسیار قابل پیکربندی است، پس اگر از ظاهر اولیه‌اش خوشتان نمی‌آید، می‌توانید تقریباً هر جنبه‌ای از رابط کاربری را تغییر دهید. آیا Manjaro برای شما مناسب است؟ Manjaro توزیع عالی لینوکس است. نه تنها کار با Arch Linux را به‌طور قابل‌توجهی آسان می‌کند، بلکه گزینه‌ای قابل‌اعتماد برای تقریباً هر سطح مهارتی است. با این حال، چون این یک توزیع با انتشار پیوسته است، همیشه احتمال بروز مشکلی وجود دارد. این مسئله زمانی شدیدتر می‌شود که نرم‌افزارهای زیادی نصب کرده‌اید. به دلیل ماهیت انتشار پیوسته، آن نرم‌افزارها به‌طور مداوم به‌روزرسانی می‌شوند. همچنین: چگونه با Wine یک برنامه ویندوز را روی لینوکس اجرا کنیم با این حال، به‌روزرسانی مداوم داشتن نرم‌افزار همیشه می‌تواند به عنوان مزیت مطرح شود. شما هرگز از برنامه‌های به‌روز نشده استفاده نخواهید کرد که ممکن است شامل آسیب‌پذیری‌ها باشند. به عبارت دیگر، این یک مزیت-موافق است. کدام‌یک درست است؟ اگرچه می‌توانم هر یک از این دو توزیع را برای تقریباً هر نوع کاربری پیشنهاد کنم، باید بگویم این است: OpenSUSE برای کاربرانی با مهارت‌های لینوکس بالاتر از متوسط مناسب‌تر است. Manjaro گزینه‌ای قابل‌قبول است اگر با استفاده از توزیع با انتشار پیوسته کنار بیایید. هر دو توزیع قدرتمند هستند و (اگر مهارت دارید) برای سال‌های آینده به خوبی از شما پشتیبانی خواهند کرد.