News - «اینجا جای ویژه‌ای است: دانشگاه سانتا کلارا پیراهن شماره ۲۴ جَلِن ویلیامز را بازنشسته می‌کند»

سانتا کلارا — جالن ویلیامز سال تقویمی نسبتاً پرماجرایی داشته است. در ژانویه به نخستین تیم All-Star خود راه یافت. در مه به تیم دوم دفاعی All-Defensive و تیم All-NBA سوم راه یافت. در ژوئن نخستین قهرمانی NBA خود را با تیم Oklahoma City Thunder به دست آورد. در ژوئیه تمدید قرارداد پنج‌ساله به ارزش 287 میلیون دلار امضا کرد. شبِ چهارشنبه، تا حدی پایانِ ماجرا به نظر می‌رسید. پس از پیروزی نزدیک Thunder برابر Warriors در شب سه‌شنبه، ویلیامز برای بازنشسته شدن پیراهن شماره 24 خود به سانتا کلارا بازگشت. «صادق باشم: نمی‌دانم تا حالا به بازنشسته کردن پیراهنم فکر کرده بودم یا نه.» ویلیامز گفت، که هشتمین فارغ‌التحصیل این دانشگاه است که پیراهنش بازنشسته می‌شود. «می‌خواهم بگویم این بیشتر نتیجهٔ این بود که هر روز بهتر شوم. به یاد دارم وقتی نخستین بار اینجا رسیدم، واقعاً خوشحال بودم که یک بازیکن Division I هستم. ذهنیتم این بود: هر روز تا چه حد می‌توانم بهتر شوم؟» و بگذار هر اتفاقی بیفتد. «رویای NBA داشتم، اما اگر به عقب نگاه کنم، نمی‌خواهم بنشینم و بگویم فکر می‌کردم روزی در سقف سالن باشم. هرگز به آن فکر نکرده بودم، پس چهار سال بعد این کار را انجام می‌دهم؛ در این زمینه سفر نسبتاً جالبی بوده است.» مراسم در نیمهٔ دوم پیروزی 90-80 سانتا کلارا برابر Utah Tech برگزار شد، پیروزی‌ای که Broncos را به 8-1 در این فصل رساند. پس از مونتاژ ویدیویی از دستاوردهای ویلیامز در هر دو سانتا کلارا و اوکلاهاما سیتی، وی به زمین رفت و با تشویق‌های فراوان روبه‌رو شد. در حالی که ویلیامز در مرکز زمین ایستاده بود، تابلوهای ویدئویی Leavey Center پیام‌های از پیش ضبط‌شده از چهار برنکوز دیگر که شماره‌های پیراهنشان بازنشسته شده بود پخش کردند: کارلس «بود» اُگدن (شماره 34)، دنِیس آوتری (شماره 53)، کِرت رامبیس (34) و استیو نش (11). رامبیس، به‌ویژه، با نشان دادن نه حلقهٔ قهرمانی که به‌عنوان بازیکن به دست آورده بود خندهٔ حضار را به همراه داشت. «فکر نمی‌کردم کورت آن همه حلقه را نمایش بدهد،» ویلیامز خندید. «این کمی واقعی‌ترش کرد. فقط اینکه در همان نفس با آن‌هایی که اینجا رفتند و حرفه‌های موفقی داشتند بودن، برایم معنای ویژه‌ای داشت.» شبِ چهارشنبه دور از نخستین بازدید ویلیامز از سانتا کلارا از زمان انتخاب دوازدهم در درفت ۲۰۲۲ NBA نبود. ویلیامز طی سال‌ها به زمین‌های قدیمی‌اش بازگشته است، یکی از بازدیدهایش در سپتامبر با جام Larry O’Brien در دست. در حالی که تمرکز ۲۴ ساله‌اش روی حرفه‌اش است، دربارهٔ تمایلش برای باقی ماندن در معرض دید و درگیر ماندن با برنامه صحبت کرد. «هر گاه که اینجا برمی‌گردم… واقعاً خاص است،» ویلیامز گفت. «واقعاً خوب است دوباره بیایم. چند ماه پیش هم اینجا بودم و به نظر می‌رسد مدرسه نسبت به زمانی که من اینجا بودم، فرق کرده است. من سعی می‌کنم این لحظات را در نظر بگیرم. این همان چیزی است که بیشترین لذت را از آن می‌برم.» ویلیامز هشتمین فارغ‌التحصیل شد که پیراهنش در Leavey Center بازنشسته شد و به جمع Bob Feerick (5)، Nash (11)، Nick Vanos (32)، اُگدن (34)، رامبیس (34)، Awtrey (53) و Ken Sears (55) پیوست. در طول سه فصل در سانتا کلارا، وی دو بار به‌عنوان All-WCC انتخاب شد و در سال سوم خود نامزد Lou Henson Award شد. پس از میانگین 18.0 امتیاز، 4.4 ریباند و 4.2 پاس‌گل در سومین فصلش به‌عنوان Bronco، با دوازدهمین انتخاب در درفت 2022 NBA از سوی Thunder انتخاب شد و به بالاترین انتخاب این برنامه در عصر مدرن تبدیل شد و نخستین بازیکن از Nash در 1996 بود. «آن‌ها یکی از معدود دانشگاه‌هایی بودند که مرا جذب کردند،» ویلیامز گفت. «بنابراین یک جنبهٔ وفاداری در این موضوع وجود داشت که فکر نمی‌کردم بتوانم با هیچ مربی دیگری و هم‌تیمی‌هایی که اینجا داشتم به همان شیوه کنار بیایم. بدون آن‌ها احتمالاً همان شور و اشتیاق را برای ادامه بازی و پیش رفتن در بسکتبال نداشتم. … این مکان، مکان ویژه‌ای است.» پس از دوران حضور در سانتا کلارا، وی در راستای آماده‌سازی Thunder برای تبدیل شدن به دورانِ بعدیِ dynastyٔ NBA نقش بسزایی ایفا کرد. ویلیامز در نخستین فصل حرفه‌ای خود تأثیر سریع گذاشت و به‌طور متوسط 14.1 امتیاز، 4.5 ریباند و 3.3 پاس‌گل در هر بازی داشت و به All-Rookie First Team راه یافت. پس از فصل دوم امیدوارکننده، وی خود را به‌عنوان یکی از بهترین دوطرفه‌های جناحی در سومین سال حضورش در این اتحادیه تثبیت کرد. در فینال‌های NBA علیه Indiana Pacers، ویلیامز با وجود آسیب دیدگی مچ دست راست، به‌طور میانگین 23.6 امتیاز، 5.0 ریباند و 3.7 پاس‌گل به دست آورد. در بازی 5، ویلیامز به سومین بازیکن جوان تاریخ فینال تبدیل شد که دست‌کم 40 امتیاز در یک بازی کسب می‌کند، پشت سر Magic Johnson و Russell Westbrook. «به‌خصوص وقتی از مدرسه بیرون می‌آیید، زندگی خیلی سریع می‌گذرد،» گفت. «واقعاً سخت است که بنشینم و به دستاوردها و افتخاراتم فکر کنم و واقعاً از آنها لذت ببرم. این چیزی است که روی آن کار می‌کنم و سعی می‌کنم در لحظه باشم و از خیلی از اتفاقاتی که می‌افتد واقعاً خوشحال باشم.» «حتی امشب هم، خیلی‌ها این فرصت را ندارند. امیدوارم با پایان یافتن دوران حرفه‌ای‌ام در آینده، بتوانم به عقب نگاه کنم و لحظات ویژه‌تری را بیابم که از آنچه هم اکنون احساس می‌کنم، فراتر باشد.»