

روزنامه هراپارک جمهوری ارمنستان (ره) در بخشی از این مطلب می نویسد: نیکول پاشینیان در هشتم ماه مه در یک سفر کاری به مسکو سفر کرده بود و در آنجا با ولادیمیر پوتین [رئیس جمهور روسیه] دیدار کرد. در نتیجه این نشست مشخص شد که طرف روسی واحدهای مرزبانی خود را از استانهای تاووش، سیونیک، وایوتس دزور، گغارکونیک، آرارات که پس از جنگ 44 روزه در آنجا مستقر بودند، خارج خواهد کرد. سال 2020]. دستگاه تبلیغات رسمی [ارمنستان] و مسئولان کوشیده اند این واقعیت را در پرتو «حاکمیت» ارائه دهند. به عبارت ساده، نافرمانی از پوتین، اولاً نادیده گرفتن یک موضوع مهم که چگونه و با تصمیم چه کسی مرزبانان [روس] در مکان های ذکر شده ظاهر شده اند. در ضمن با تصمیم و درخواست پاشینیان در آنجا حاضر شده بودند. در واقع یکی از خواسته هایی که علی اف در نسخه هنوز مقدماتی پیمان صلح [با ارمنستان] ارائه کرد این بود که نمایندگان یک کشور ثالث نباید در مرز ارمنستان و آذربایجان بایستند. بخشی از آن سند به ما داده شد که به معنای واقعی کلمه به صراحت نوشته شده است: "طرفین باید حضور نیروهای شخص ثالث در خط مرزی خود را رد کنند." یعنی پاشینیان حاکمیت و استقلال [ارمنستان] را آشکار نکرده است، بلکه یکی دیگر از خواسته های علی اف را برآورده کرده است. به همین دلیل است که نیروهای گارد مرزی روسیه حضور خود را در مرزهای ملی ارمنستان با ایران و ترکیه حفظ خواهند کرد.