

مسئله مرزها را نمی توان از مردم جدا کرد. این دقیقاً برای زندگی امن و مطمئن یک فرد، حقوق آنها است. آرمان تاتویان، مدافع سابق حقوق بشر ارمنستان این مطلب را در فیس بوک نوشته است. تاتویان افزود: به عنوان مثال، خانه آقای ساموئل ساروخانیان در روستای وسکپار به دو قسمت آذربایجانی و ارمنی از منظر اقدامات مکانیکی و کاملا غیر قابل قبول اعلام شده از سوی دولت تقسیم می شود. آشپزخانه تابستانی خانه و بخشی از زمین کنار خانه در ارمنستان باقی می ماند و خانه و بخشی از زمین کنار خانه به آذربایجان می رسد. خانه ای که زن و دختر ساموئل در آن زندگی می کنند باید بروند. این تنها مورد در تاووش [استان ارمنستان] نیست، خانواده های دیگر نیز با همین مشکل مواجه خواهند شد. مثلاً خانه آرتم منوچاریان، زمین و باغ کنار خانه و زمین زراعی به طور کامل به آذربایجان منتقل می شود. این در حالی است که آنها بیش از 30 سال است که خانه خود را ساخته و به طور قانونی مالکیت کرده اند، یک قطعه زمین را زیر کشت برده اند، مالیات و عوارض پرداخت کرده اند، به نیروهای مسلح خدمت کرده اند. نمی توان محیطی را که مردمی در آن زندگی می کنند، سالیان دراز زندگی و خلق کرده اند و امرار معاش به وجود آورده اند نادیده گرفت. این دقیقاً همان چیزی است که روند مرزی بین المللی ایجاب می کند. این غیرقابل قبول است که مردم را صرفاً با یک تصمیم سیاسی از خانه و محیط خود محروم کنند و سپس به خاطر منافع سیاسی و پنهان کردن اشتباهات خود، توجیه کنند که در جاهای دیگر به مردم خانه های دیگری می دهند. در سیونیک و گغارکونیک [استان های ارمنستان] امنیت جوامع و جاده ها با استفاده از جی پی اس یا نقشه گوگل و سایر روش های غیرمجاز دیگر از بین رفته و فرصت کسب درآمد برای خانواده های خود را از مردم سلب کرده و محیطی را که در آن زندگی می کنند از بین برده است. زنده. همین وضعیت الان تاووش را تهدید می کند.»