

برای دههها، دانشمندان روشهایی را برای مطالعه سیاهچالهها با مشاهده اثرات آنها بر ماده اطراف ایجاد کردهاند. به گزارش نیوساینتیست، و اکنون دانشمندان دانشگاه ناتینگهام در بریتانیا رویکردی اساساً جدید را برای مطالعه این اجرام آسمانی بسیار مهم اما گریزان پیشنهاد می کنند. محققان با استفاده از هلیوم ابر سیال که ویسکوزیته آن 500 برابر کمتر از آب است، یک شبیهساز کوانتومی با قرار دادن هلیوم در یک مخزن با ملخ چرخان در پایین ساختند. به دلیل اصطکاک بسیار کم و محیط گرداب مانند، این هلیوم شروع به نشان دادن "اثرات کوانتومی غیرمعمول" می کند. این اثرات به دانشمندان اجازه داده است تا پدیدههایی مشابه سیاهچالهها را مشاهده کنند، مانند «حالت ringdown» و میدانهای کیهانی در تعامل با گردابهای گرانشی. پاتریک سوانکارا، همچنین در دانشگاه ناتینگهام و یکی از اعضای تیم، میگوید: «در حالی که گردابهای مشابهی قبلاً در سیستمهای فیزیکی به غیر از هلیوم ابرسیال ایجاد شدهاند، قدرت آنها معمولاً حداقل چند مرتبه ضعیفتر است». این گرداب ها به سختی تشکیل می شوند زیرا از ذرات ریزی به نام کوانتا تشکیل شده اند. هنگامی که بسیاری از آنها در کنار هم قرار می گیرند، تمایل به ناپایدار شدن دارند، اما مجموعه آزمایشی در اینجا به محققان این امکان را داد که حدود 40000 کوانتا چرخش را با هم ترکیب کنند تا آنچه را که آنها "گرداب کوانتومی غول پیکر" می نامند، تشکیل دهند. دانشمندان می گویند این گرداب های کوانتومی مطالعه سیاهچاله ها را بسیار امکان پذیرتر می کند.