

آندریاس ویزنر، نماینده کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در استراسبورگ فرانسه، در جریان بحث و بررسی وضعیت بشردوستانه در قره باغ به روش فوری در نشست روز پنجشنبه مجمع پارلمانی شورای اروپا، طرح واکنشی را که توسط کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در رابطه با وضعیت بشردوستانه در قره باغ پس از تشدید تنش در 19 سپتامبر. وی گفت که دولت ارمنستان به آنها اطلاع داده است که بین 24 سپتامبر تا 4 اکتبر بیش از 100632 نفر از قره باغ کوهستانی آواره شده اند که شامل 30000 کودک می شود، یعنی روزانه حدود 15000 نفر به ارمنستان می رسند. با این حال، از اول اکتبر، جریان مردم به شدت کاهش یافت. به گفته وی، هر 30 نفر در ارمنستان با جمعیت 3 میلیون نفر پناهنده محسوب می شود که شامل 35 هزار پناهنده می شود که بیشتر آنها در جنگ قبلی به ارمنستان آمده بودند. آندریاس ویزنر خاطرنشان کرد که پناهندگان بیشتر گیج و نگران آینده خود هستند. "آنها نمی دانند چه بر سر خانه هایشان در قره باغ کوهستانی خواهد آمد، آیا هرگز می توانند بازگردند، یا می توانند مشکل تحصیل فرزندان خود را در ارمنستان از جمله مشکلات دیگر حل کنند. آنها توانسته اند. او گفت که خیلی کم با خود ببرند و نیاز فوری به اقلامی مانند پتو، ملافه، دارو، حمایت های اجتماعی و روانی و غیره دارند. به گفته وی، اگرچه دولت ارمنستان تمام تلاش خود را برای رسیدگی به نیازهای آوارگان انجام می دهد، اما همچنان نیاز به حمایت سازمان های بین المللی حداقل برای شش ماه یا بیشتر وجود دارد. به گفته آندریاس ویزنر، برنامه های کمک های بشردوستانه باید با برنامه های ادغام مترقی دنبال شود. به گفته آندریاس ویزنر، مسکن موجود در RA نیاز به تعمیر دارد، شرایط مسکن برای اسکان مردم در حالت اضطراری کافی نیست. دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان نیز در نظارت بر مکان های آوارگان مشارکت دارد. وی همچنین یادآور شد که 40 درصد از کودکان آواره از قره باغ کوهستانی به ارمنستان اکنون در مدارس ارمنستان تحصیل می کنند، اما این یک شاخص نسبتا پایین است و دلیل آن این است که همه خانواده ها نتوانسته اند در نهایت در یک جامعه خاص اسکان پیدا کنند. و همه مدارس قادر به پذیرش دانش آموزان جدید نبوده اند. آندریاس ویزنر همچنین اشاره کرد که دولت ارمنستان به افراد آواره کمک مالی یک بار و شش ماهه ارائه خواهد کرد. با این حال، به گفته وی، نیازی به دریافت این حمایت ویژه از سوی آوارگان برای مدت طولانی نیست که باید هر چه زودتر کمک ها در برنامه های تامین اجتماعی گنجانده شود. به گفته وی، در درازمدت نیاز به حمایت های بین المللی برای ایجاد شرایط و زیرساخت های مناسب برای آوارگان وجود دارد، به عنوان مثال افزایش امکانات مدارس، زیرا بر اساس محاسبات آنها حدود 85 هزار نفر از آوارگان افراد اهل قره باغ در آینده نزدیک ارمنستان را ترک نخواهند کرد.