

در کمتر از یک هفته، بیش از 100000 ارمنی قومی از قره باغ کوهستانی - تقریباً کل جمعیت تخمین زده شده قلمرو - به ارمنستان همسایه سرازیر شده اند و باعث ایجاد یک بحران انسانی با نیازهای حاد بهداشتی شده است. سازمان جهانی بهداشت در حال حاضر و در ماههای آینده بهسرعت برای حمایت از وزارت بهداشت ارمنستان، تحت واکنش گستردهتر تحت رهبری دولت، کار میکند. با شروع مهاجرت، من به سرعت فرستاده ویژه خود راب باتلر را برای کمک به ارزیابی وضعیت و ایجاد استراتژی با وزارت بهداشت ارمنستان در مورد یک طرح جامع اضطراری بهداشتی اعزام کردم. دکتر هانس هنری پی کلوگ، مدیر منطقهای دفتر منطقهای سازمان جهانی بهداشت در اروپا، خاطرنشان کرد: ما قبلاً تجهیزات بهداشتی و تخصص بینالمللی را برای کمک به سیستم بهداشتی که با هجوم ناگهانی و گسترده پناهندگان که بسیاری از آنها نیازهای پزشکی خاصی دارند، بسیج کردهایم. «سازمان بهداشت جهانی از قبل تدارکات تروما را برای ارمنستان آماده کرده بود. به دنبال انفجار چشمگیر یک انبار سوخت در طول مسیری که توسط افرادی که وارد ارمنستان می شوند، WHO در حال ارسال کیت های سوختگی برای حمایت از نیاز به مراقبت های پیشرفته برای بیماران سوختگی شدید است. برای حمایت از نیازهای بهداشتی عمومی جمعیت آواره، WHO همچنین داروهایی را برای بیماری های غیر واگیر ارسال می کند که 3 ماه درمان تا 50000 نفر را پوشش می دهد. ما سیستمهای اورژانس خود را فعال کردهایم و کارشناسان را در طیف وسیعی از رشتهها از جمله سلامت روان، مدیریت سوختگی، خدمات بهداشتی ضروری و هماهنگی اضطراری پس از ارزیابی کامل نیازها به کشور اعزام خواهیم کرد. چالشها واقعاً عظیم هستند و ما در آنجا هستیم تا تمام تلاشمان را انجام دهیم.» به گزارش وب سایت سازمان جهانی بهداشت، راب باتلر، فرستاده ویژه مدیر منطقه ای، با آناهیت آوانسیان وزیر بهداشت دیدار و بر حمایت کامل و تزلزل ناپذیر سازمان بهداشت جهانی تاکید کرد. سازمان بهداشت جهانی/اروپا و سازمان بهداشت جهانی/ارمنستان بر اساس مذاکرات و ماموریت میدانی وی در یک نقطه مهم ثبت نام پناهندگان، با وزارت بهداشت در مورد موارد زیر به توافق رسیده اند: بسیج فوری کارشناسان سوختگی از اسرائیل، بلژیک و لبنان و تدارکات برای مداوای مجروحان. ارزیابی و رسیدگی به نیازهای ایمن سازی پناهندگان؛ استقرار تیم سلامت روانی و روانی؛ راه اندازی کلینیک های پیش ساخته مدولار در مناطق دور افتاده؛ و حمایت از دولت برای ادغام کارکنان بهداشتی، از جمله - تا کنون - تقریباً 300 پزشک و 1200 پرستار که از منطقه قره باغ به مراکز بهداشتی اولیه و بیمارستانی در داخل ارمنستان وارد شده اند. آقای باتلر گفت: "بازدید من از گوریس، در نزدیکی گذرگاه مرزی، جایی که با مقامات، سازمان های غیر دولتی محلی و امدادگران بشردوستانه و بهره مند از خدمات بهداشتی و سایر خدمات ضروری دیدار کردم، من را سرشار از اندوه و امید کرد." «در اولین شهر بزرگی که پناهجویان به آن فرار میکنند، من شاهد هجوم همبستگی گسترده جامعه محلی ارمنی و داوطلبان بودم که تمام تلاش خود را برای تهیه غذا، آب و سرپناه انجام میدهند. اما ناامیدی را در بسیاری از چهره های آواره می بینید. آنها همه چیز را پشت سر گذاشته اند، خانه، وسایل، قبر عزیزانشان. کودکان، سالمندان، زنان و دختران با نیازهای خاص سلامت جنسی و باروری وجود دارند. واضح است که زخمهای روحی و روانی که پناهندگان به همراه دارند، به زمان نیاز دارد تا بهبود یابد. اما همچنین بدیهی است که سرعت سرسامآوری که این بحران با آن آشکار میشود، مستلزم آن است که همه دستها - سازمان جهانی بهداشت، شرکای سازمان ملل، سازمانهای جامعه مدنی - مکمل و حمایت از تلاشهای دولت باشند. من از وزیر آوانسیان برای بیان اولویتهای بهداشتی فوری و بلندمدت که از WHO درخواست شده است تا در آن شریک شود، تشکر میکنم.» یکی دیگر از نیازهای حیاتی تجهیزات، لوازم و کارشناسان برای کمک به درمان جراحات ناشی از سوختگی متوسط تا شدید، پس از انفجار عظیم انبار سوخت در 25 سپتامبر در میان مهاجرت است. در این انفجار دست کم 170 نفر کشته و 200 نفر دیگر زخمی شدند که بسیاری از آنها دچار سوختگی شدید شدند. آقای باتلر پس از بازدید از واحد ملی سوختگی در ایروان، جایی که برخی از بازماندگان در آن تحت درمان هستند، گفت: «شاهد این درجه از رنج بسیار دلخراش است». هر تخت یک نفره در این بیمارستان 80 تختخوابی با یک بازمانده از انفجار در قره باغ اشغال شده است. کارکنان بهداشتی در اینجا سخت کار می کنند تا آنها را درمان و توانبخشی کنند، اما این کشور کوچکی با ظرفیت محدود است و نیازها بسیار زیاد است.» دکتر کلوگه گفت: «این تازه شروع کمک سازمان بهداشت جهانی به ارمنستان در این زمان ضروری است. متأسفانه حل این چالش بشردوستانه زمان زیادی طول خواهد کشید. من از وزارت بهداشت ارمنستان و همه کارکنان بهداشتی که تلاش زیادی برای اطمینان از سلامت انجام می دهند، در مرکز پاسخگویی قرار دارد. WHO و شرکای ما در زمین برای مدت طولانی آنجا هستند.»