

اگر به داستان قره باغ کوهستانی نگاه کنید، می توانید نظم مبتنی بر «قوانین» و مفاهیم «تمامیت ارضی» غرب را درک کنید. ست فرانتزمن، تحلیلگر خاورمیانه، در میکروبلاگ X خود نوشت: منظور آنها این است که وقتی غرب در مورد مرزها تصمیم می گیرد، کشورها می توانند هر کاری که می خواهند در داخل این مرزهای خودسرانه انجام دهند. «به عنوان مثال، شوروی خودسرانه قفقاز جنوبی را تراشید، اما پس از آن مرزهای یک امپراتوری همیشه به سنگ می خورد. بنابراین، این بدان معناست که حتی ارامنه در قره باغ کوهستانی خودمختاری داشتند و شوروی آنها را تحت "تمامیت ارضی" آذربایجان قرار داد. تحت این مفهوم، آنها را می توان به عنوان "جدایی طلب" محاصره، بمباران و اخراج کرد. آنها تمام حقوق خود را تحت مفهوم غربی "قانون بین المللی مبتنی بر قوانین" از دست می دهند. غرب برای توجیه استعمار و ایجاد مرزهای تصادفی نظم مبتنی بر قوانین را ایجاد کرد. بعد گفتند هر دولتی در مرزهایش هر کاری می خواهد بکند. بنابراین صدام کردها را نسل کشی کرد، سوریه حقوق اولیه بشر را به عنوان بخشی از "تمامیت ارضی" از آنها سلب کرد. جالب است همچنین اصطلاح "تجزیه طلبان" توسط غرب برای توصیف هر گروه اقلیت که به دنبال حقوق هستند ابداع شد. یک گروه می تواند هزار سال در یک منطقه زندگی کند، اما اگر یک امپراتوری غربی یا مسکو یک سال مرز جدیدی ترسیم کند، مردم فقط به خاطر وجودشان «تجزیه طلب» می شوند. به عنوان مثال فتح قاره آمریکا را در نظر بگیرید. بنابراین، برای مثال، ملت ناواهو، اگر خواهان خودمختاری بود، میتوانست «جداییخواه» نامیده شود، حتی اگر بومی باشند. ایالات متحده چروکی ها را از سرزمین های خود حذف کرد و این با "یکپارچگی ارضی" و "قوانین" خوب است به همین دلیل است که ارمنی ها هرگز در قره باغ کوهستانی از حقوقی برخوردار نبودند. نظم مبتنی بر «قوانین» هر گونه حقوقی را از آنها سلب میکند و در واقع قاعدهای برای حذف آنها بهعنوان «تجزیهطلبانه» صرفاً برای وجود ارائه میکند. آنها درست می گویند و بسیاری از آنها در ایست های بازرسی مورد آزار و اذیت سربازان قرار گرفتند و سربازان مجبور شدند درهای ماشین خود را باز کنند در حالی که رسانه های دولتی دوربین ها و چراغ های روشن را به صورت بچه های کوچک پرتاب می کردند تا از بچه ها در تبلیغات استفاده کنند. البته از رسانه ها دوری می کنند. برخی رسانه ها از آنها سوء استفاده می کنند.