

آرژانتین که به دورهٔ پسامسی در فوتبال بینالمللی وارد میشود، سفر خود را با شکست قابل توجهی در برابر اروگوئه در یک مسابقهٔ دوستانه در استادیوم نیمهپر لا بومبونرا در بوئنوس آیرس آغاز کرد. این مسابقه اولین باری بود که تیم ملی آرژانتین پس از اعلام بازنشستگی لیونل مسی از تیم ملی به میدان رفت. هواداران و بازیکنان با چالش سازگاری با یک ترکیب جدید که بهطور خاص پیراهن معروف شماره ۱۰ غایب بود، مواجه شدند. زیر نظر سرمربی لیونل اسکالونی که بهتازگی قرارداد خود را تا سال ۲۰۳۰ تمدید کرده بود، انتظارات زیاد بود. با این حال، غیاب رهبری مسی احساس میشد. این مسابقه همچنین به خداحافظی والتر ساموئل، دستیار اسکالونی، اشاره داشت که مسیر مربیگری خود را آغاز کرد. توجهها به سهگانه هجومی تازه شکلگرفته نیکو پاز، خولیان آلوارز و تیاگو آلمادا بود که تلاش میکردند مسیر جدید تیم را رهبری کنند. ترکیب همچنین شکلدهیهای جدید و استراتژیهایی را تحت هدایت اسکالونی به نمایش گذاشت: آرژانتین (۴-۳-۳): رولی؛ مونتیل، بالردی، مارتینز، مدینا؛ مکآلیستر، فرناندز، پالاسیوس؛ پاز، آلوارز، آلمادا. اروگوئه (۴-۲-۳-۱): فیئرمارین؛ وارلا، ر. آرائوخو، اولیورا، پیکئرز؛ تورئیرا، بنتانکور؛ کانووبیو، دی آراسکئتا، م. آرائوخو؛ نونیز. در یک بازی پر از چالش، دفاع آرژانتین زود مورد آزمایش قرار گرفت. لئوناردو بالردی از آ.اس. رم، عدم موفقیت در کنترل توپ موجب گل به خودی در دقیقه ۴۸ شد. ماکسی میلیانو آرائوخو از فرصت استفاده کرد و در دقیقه ۵۳ گل تعیینکنندهای به ثمر رساند. علیرغم تلاشی پرزحمت توسط خولیان آلوارز که در دقیقه ۷۳ گلی به ثمر رساند، آرژانتین نتوانست اختلاف را جبران کند. مصدومیتها نیز اوضاع را پیچیدهتر کردند و لاوتارو مارتینز را از بازی خارج کرده و ماتیاس سول را برای کل نیمه دوم به بازی آوردند. تعویضیهای ترویلو، پرونه، ماستانتوونو، سیمئونه و کاسترو بدون استفاده ماندند زیرا اسکالونی در تلاش بود تا ترکیب مناسب را بیابد. این مسابقه نگاهی به دورهٔ جدید ظهور آرژانتین بدون کاپیتان افسانهای آنها داد و فرصتی برای پیشرفت قهرمانان جدید و ادامه دادن میراث آلبیسلسته در آینده فراهم کرد.