

در ۲۱ مایلی ساحل سائوپائولو، برزیل، جزیرهای به نام «ایلها دا کییمادا گرانده» قرار دارد که عموم مردم آن را به نام «جزیره مارها» میشناسند. این نوار زمین کوچک، اما خطرناک، به دلیل داشتن هزاران افعی طلایی لنسهد بسیار سمی که در هیچ کجای دیگری از جهان یافت نمیشوند، شهرت دارد. این مارها به دلیل انزوای چند هزار ساله، این جزیره را به قلعهای قدرتمند برای خود تبدیل کردهاند. یک زمان، انسانها تلاش کردند که در آنجا مستقر شوند و حتی تا آنجا پیش رفتند که بخشی از پوشش گیاهی انبوه آن را سوزاندند تا بتوانند ساکن شوند، اما بیفایده بود. در اوایل دهه 1900، نگهبانان فانوس دریایی در آنجا زندگی کردند تا زمانی که فانوس دریایی به صورت خودکار درآمد، اما مارهای بدنام باعث ترک آنها نشدند. با غیاب انسانها، مارها رونق گرفتند و شهرت جزیره ایله دا کییمادا گرانده را به عنوان یک بهشت مرگبار برای مارها تثبیت کردند. امروزه تنها بازدیدکنندگان گاهبهگاه این جزیره محققانی هستند که به مطالعه تنوع زیستی بینظیر آن علاقهمندند، و پرسنل نیروی دریایی برزیل که وظیفه نگهداری از فانوس دریایی خودکار را دارند. برای گردشگران، این جزیره همچنان دور از دسترس است، بهشتی خطرناک که تنها از دور میتوان به مارهای سلطنتی آن چشم دوخت و تحسین کرد.