News - داروهای قدیمی، پتانسیل‌های جدید: تلاش برای مقابله با پیری

در سال‌های اخیر، جامعه علمی درباره پتانسیل داروهای عمومی مانند متفورمین و رپامایسین که مدت‌هاست برای استفاده‌های پزشکی دیگر مورد استفاده قرار گرفته‌اند و احتمالاً کلید کند کردن روند پیری را در دست دارند، به جنب‌وجوش آمده است. علی‌رغم موفقیت در مدل‌های حیوانی، جهش به آزمایش‌های انسانی همچنان دست‌نیافتنی باقی مانده است. شرکت‌های داروسازی با موانع اقتصادی روبرو هستند؛ آزمایش‌های بالینی برای چنین درمان‌های پیری بسیار پرهزینه است و از داروهای بدون حق ثبت اختراع سود کافی حاصل نمی‌شود. این شک و تردید بیشتر به دلایل مالی واقع‌گرایانه مرتبط است تا به‌اصطلاح توطئه‌های شرکت‌ها، همان‌گونه که بسیاری از منتقدان صنعت بیان می‌کنند. کارشناسان در دوازدهمین نشست «پژوهش و کشف داروهای پیری» اعتراف کردند که «استفاده مجدد از این داروها برای صنعت از نظر مالی منطقی نیست.» آزمایش‌های بالینی، به‌ویژه آزمایش‌های مرحله سوم، نیاز به سرمایه‌گذاری‌های کلانی دارند و بازگشت سرمایه باید توجیه‌کننده هزینه باشد. برای داروهایی مانند متفورمین و رپامایسین، اقتصاد به سادگی عملی نیست. متفورمین ماهانه حدود ۴ تا ۲۰ دلار هزینه دارد، در حالی که قیمت رپامایسین از ۴۰ تا ۱۵۰ دلار متغیر است؛ قیمت‌هایی که برای شرکت‌ها به منظور حمایت از آزمایش‌های گسترده بدون انحصار حق ثبت اختراع بسیار پایین است. علاوه بر این، «پیری» خود همچنان یک هدف غیرجذاب باقی مانده زیرا هنوز به عنوان یک وضعیت قابل بازپرداخت توسط بیمه‌گران طبقه‌بندی نشده است. با این حال، استراتژی‌های داروسازی در حال تطبیق هستند. داروهای جدید با حق ثبت اختراع برای شرایط خاص با مزایای جانبی بالقوه توسعه می‌یابند که تأثیر آن‌ها بر نشانگرهای زیستی پیری نیز در طول آزمایش‌ها اندازه‌گیری می‌شود. امید است که به‌تدریج به رسمیت شناختن پیری به شبیه‌سازی آنچه در زمینه چاقی دیده می‌شود برسد، و آن را از یک موضوع سبک زندگی به یک وضعیت پزشکی قابل درمان تبدیل کند. به محض تکامل این استراتژی، حمایت‌های نهادهای نظارتی اهمیت بسیاری خواهد داشت. در حالی که صنعت مردد است، تلاش‌های دانشگاهی و مستقل رو به شکوفایی است. فدراسیون آمریکایی برای تحقیقات پیری به دنبال حمایت از آزمایش TAME است که هدف آن مطالعه تأثیر متفورمین بر بیماری‌های مرتبط با پیری در ۳۰۰۰ سالمند است. همچنین، دانشگاه تگزاس در سن آنتونیو توانسته است از مؤسسه ملی پیری برای انجام یک مطالعه محدود اما امیدوارکننده روی رپامایسین حمایت کسب کند. این تلاش‌ها نشان‌دهنده گامی رو به جلو در تحقیقات داروی مرتبط با پیری است که از انگیزه‌های سود‌آوری گریز کرده و به وعده‌های رفاه عمومی این داروها می‌پردازد.